Getest: Cigköftem

Op mijn vorige blogpost zeiden sommige mensen dat limoenyofu niet meer nieuw was. Voor mij was ie dat wel, dus scheef ik erover. Ik waarschuw vast: Cigköftem is ook niet nieuw, maar voor mij wel, dus blogpostwaardig! ;-)

Sommigen kennen het dus misschien al lang en anderen weten net als ik niet hoe je dit in vredesnaam moet uitspreken, of wat je ermee kan. Well: je spreekt het ongeveer uit als 'tsie kuftem'. Cigköftem is een internationale keten die vega köfte verkoopt, een van oorsprong Turks gerecht met vlees. Maar in de cigköfte zit bulgur, walnoot, tomaat en heerlijke kruiden. De keten heeft inmiddels vestigingen in veel landen. In Nederland zitten ze in alle grote steden, waar voor het gemak Eindhoven, Breda, Tilburg en Zaandam dan ook onder vallen.

Je kunt via thuisbezorgd bestellen of eten afhalen. Normaal hou ik niet zo van eten bestellen omdat je zo weinig value for money krijgt. Maar als je 6 weken thuis zit en geen boodschappen kunt doen - krukken maken je nog erger invalide dan een knie operatie en sich - ontkom je er bijna niet aan om af en toe iemand te betalen om voor je te koken ;-) Hoewel er natuurlijk veel lieve vrienden en vriendinnen me regelmatig uit de brand helpen met heerlijke maaltijden, wou ik nu mijn lief eens trakteren op iets lekker makkelijks omdat hij al zo druk is en ook nog zoveel voor mij zorgt. So fast food it was!

Het was een hele tas vol!

De Kleinste Ijsfabriek

Sinds een tijdje eet ik ijs. Dat heb ik moeten leren, want vroeger hield ik er echt niet van - alleen van waterijsjes eigenlijk. Tot ik Grunschnabel ijs ontdekte. En rice magnums. En bij onze oosterburen zelfs rice cornetto's. Als goed voornemen had ik voor 2013 om alle smaken Grunschnabel uit te proberen. Mijn favoriet bleek in de zomer basilicum-limoen en in de winter appel-amandel (vooral bij stoofpeertjes doet ie het goed!).

Goed, nu geniet ik dus af en toe van ijs. In Utrecht kun je op een paar plekken wel Grunschnabel ijs kopen, maar daar ben je dan natuurlijk nooit in de buurt als je er trek in hebt. En momenteel fiets ik er helaas niet zo maar ff heen. Dan kan je naar de buurtsuper waar ze de immer-gut-festini peren ijsjes hebben. En soms ook soja ijs, maar dat vind ik meer voor echt hoge nood. En dat heb ik zelf nou dus niet zo vaak als het op ijs aankomt.

Je kan het altijd bij een ijssalon proberen, als je geluk hebt en een echte (Italiaanse) ijssalon treft weten ze wat sorbetijs is en kunnen ze je vertellen welke smaken dat zijn. Vaak moet je dan echter nog ff navragen of ze echt wel zeker weten dat er geen koemelk in verwerkt is.

Hier in het centrum van Utrecht hoeft dat niet: bij Schep! - de kleinste ijsfabriek wordt het ijs voor je neus bereid en staan er duidelijke bordjes bij die je vertellen wat er in het ijs zit, of beter gezegd: wat er niet in zit. Zo weet je zeker dat je ijs geen koemelk bevat. Of geen gluten, if that's your thing.

Ethiopisch eten & bananenbier uit een kokosnoot bij Sunshine

Er is geen betere manier van soggen dan bloggen - al is het maar omdat het rijmt - dus, daar ben ik weer :D nee hoor, het is eigenlijk even een fijne afleiding, ik zit alweer 6 uur te stampen dus nu eeeven iets anders dan al die psychologische begrippen en theorieën die toch al lang weer achterhaald zijn!

Sinds ik van de vega hoofdstad van Nederland verhuisde naar Utrecht, is het wat harder zoeken naar leuke eettentjes. Op zich geen ramp, zoveel ruimte voor de dure Nederlandse horeca zit er niet in een studentenbudget, maar soms is het toch wel leuk om buiten de deur te eten, zoals toen mijn lief en ik 2 maanden samen waren. Of toen een Haags vriendinnetje laatst naar Utrecht kwam. Nou ja, eigenlijk zijn er genoeg excuses te bedenken om uit eten te gaan, alleen is het vaak wel zo dat het eten toch veel lekkerder is als ik zelf kook. In het geval van het Ethiopische restaurant Sunshine was dat duidelijk niet zo... dat was veel lekkerder dan wanneer ik zelf een poging tot Ethiopisch koken doe!

Ik was op het idee gekomen om daar te gaan eten omdat we op een bierproeffestival Mongozo bier hadden geproefd. Mongozo maakt fair trade bieren, maar niet zomaar bier: nee, heel bijzondere smaken, zoals banaan, mango en kokosbier. Bovendien hebben ze sindskort een glutenvrije pils. Nadat ik op dat bierfestival had genoten van dit bijzondere bier, vond ik het hoogtijd om restaurant Sunshine eens uit te proberen, waar ze Mongozo schenken.