Dit jaar is er weinig wat mij weerhoudt van mijn havermoutcraving in de ochtend. Al is het 30 graden, heb eigenlijk alles in huis gehaald voor scrambled tofu/green smoothie/vul maar in, al heb ik een kater, al heb ik haast: ik heb nog steeds elke ochtend zin om havermout te maken. Het heeft vast iets te maken met alle vele soorten havermout die ik inmiddels heb ontdekt door de recepten voor de VeganChallenge te ontwikkelen - voor elke soort craving kun je wel yummy havermoutvariant bereiden!
Bij mijn moeder ontdekte ik laatst dat zij rabarber altijd kookt met kaneel. Dat was eigenlijk best een lekker toetje. Zo kwam ik op het idee om eens rabarberhavermout te maken, want kaneel en havermout zijn toch eigenlijk wel BFF. Nou ben ik mij ervan bewust dat mijn vorige post ook een rabarberrecept was, maar hee, die kilo rabarber moet toch op ;-) Bovendien is er no such thing as too much rhubarb, het is een supergezonde groente. Tenzij je er superveel suiker bij doet natuurlijk.
Deze havermout heb je in no time op tafel staan, en toch smaakt ie heel bijzonder. Voor extra brain food deed ik er nog wat walnoten door. Zo kun je een hele ochtend (en langer!) studeren op dit powerontbijt.
Voor dit recept heb ik zoveel leuke intro's te bedenken, dat ik alleen daar al een blogpost aan kan wijden. Zo kan ik uitgebreid vertellen over wat een ramp het was om de rabarber-aardbeientaart die ik voor de VeganChallenge ontwikkelde, te finetunen. Achterlijk veel varianten zijn in de prullenbak beland door vele toegewijde testers.
Een tweede optie is om te vertellen over hoe ik met een vriendin meereed om bij haar aardbeien-rabarbercrumble te maken, want ik had nog aardbeien en rabarber in de koelkast. Kwamen we er pas ver op de A2 achter dat we de rabarber bij mij hadden vergeten :')
(Nu kan ik ook nog uitweiden over het feit dat mijn vriend me altijd corrigeert als ik zeg dat ik iets héb vergeten. Volgens hem moet ik 'ben' gebruiken. Maar hee, iemand die 'geen eens' zegt kun je moeilijk serieus nemen als het op taal aankomt toch? ;-))
Ten slotte kan ik nog vertellen over de reden dat deze crumble zo supergezond is. Zoals ik eerder al schreef beweeg ik momenteel nog minder dan mijn katten, vanwege een scheur in mijn meniscus. Deze aandoening, ook wel voetbalknie genoemd, komt overigens zo weinig voor bij vrouwen dat ik in de wachtkamer vaak word opgehaald als zijnde 'meneer Kok?'. Anyway, na flink wat pijn, veel aanhouden en een heuleboel geregel is er een operatie gepland: 30 juni is de grote dag. Ik heb dus nog 3 weken om zo fit mogelijk te worden (wat best lastig is, want de meeste oefeningen die de fysio voorstelde blijken helaas geen optie) en ik probeer daarbij ook zo gezond mogelijk te eten. Alles om de verwachte revalidatietijd van 6 weken te verkorten.
Gelukkig hebben we een fijne hoge kruk in de keuken, die het koken-voor-gehandicapten wat makkelijker maakt. En ik had dus die vergeten rabarber die lag te verpieteren in de koelkast. Ik besloot om er iets gezonds lekkers mee te maken. Deze crumble bevat zoveel whole foods dat ie serieus bijna wholy is, ware het niet dat die grap veel te flauw is, en hij is ook nog gluten- en suikervrij. Eigenlijk kan iedereen hem dus wel eten! Zelfs mijn huisgenootje die het FODMAP dieet volgt. Alleen mijn zusje dan weer niet want tsja - die is dan weer allergisch voor aardbeien. Ach ja, volgens mij is rabarber toch te eng voor haar.
Oh, een laatste woord: 'stevia naar smaak' is omdat de puurheid van steviapoeder nogal kan verschillen. Ik gebruik zelf een soort kristalstevia dat vooral veel vulmiddel bevat, en neem daarvan 3 eetlepels door zowel de rabarber als door de kruimellaag. Maar met pure stevia moet je zeker minder nemen. En het ligt natuurlijk ook aan je eigen zoetvoorkeur.
Hoi! Ik leef nog. En hoe! Na een intense week vol verhuisstress (oh nee toch niet!) en tentamens (hakken over de sloot, oei!) was het tijd voor een heerlijk soja latte momentje met wat lekkers erbij. "Maar wat voor lekkers?" vroeg ik mijzelf af. Ik eet namelijk sinds een week weer suikervrij en probeer ook zoveel mogelijk de koolhydraten te beperken. Voel me hier heel goed bij, beter dan ik in december deed bij mijn 101 mislukte crazy sexy cleanse pogingen. Maar wat voor lekkers maak je dan?
Uiteindelijk kwam ik op deze heuze magnetronbrownie. De credits voor dit recept gaan naar Martine, die mij elke keer blijft verbazen met haar creativiteit in de keuken. Ik heb het iets aangepast want ik had geen proteïnepoeder in huis, en wel boekweitmeel (ja, ik leef lichtelijk antroposofisch tegenwoordig). Lékker dat het was! En oh zo verantwoord, zonder suiker, gluten én low carb. Dit recept paste zowaar in 140 tekens:
2 el amandelmeel + boekweitmeel + cacao, 1 el lijnzaadmeel + olie + stevia, 0,5 tl bakpoeder, 80 mL sojamelk. 1 min magnetron -> brownie! :D
— Alynda (@plantkeuken) January 23, 2014
Maar voor een ieder die dat wat te kort door de bocht vindt, hier alles vol uit geschreven.
Je neemt
2 eetlepels amandelmeel
2 eetlepels (rauw) cacaopoeder
2 eetlepels boekweitmeel of (soja)proteïnepoeder
1 eetlepel lijnzaadmeel
1 eetlepel stevia (afhankelijk van de soort die je hebt! mijne is niet puur)
1 eetlepel vloeibare kokosolie
1/2 theelepel bakpoeder
75 milliliter sojamelk
Meng alles in een kommetje, klop alle klontjes eruit en zet 1 minuut in de magnetron. Zelfs als je magnetron niet draait (zoals die in ons semistudentenhuis!) werkt dit recept, woohoo!
Ja, dit was alles. Geniet ervan!
Volgens het oorspronkelijke recept moet je het beslag trouwens in twee schaaltjes doen en met zijn tweeën opeten. Deze stap heb ik echter zonder problemen overgeslagen.
Het volgende kan zo maar interessant zijn:
Voedingswaarde: 370 kcal, 11 g eiwit, 23 g koolhydraat, 26 g vet.
Met sojaproteïne ipv boekweitmeel: 370 kcal, 25 g eiwit, 5 g koolhydraat, 30 g vet.
Als ik kokosmelk over heb vries ik het meestal in bakjes in, altijd handig als je weer eens curry wilt maken. Maar als alle kleine bakjes op miraculeuze wijze spontaan verdwenen zijn, dan moet je toch iets met je kokosmelk. Ik besloot om eens te experimenteren met chiazaad pudding. Het bleek supermakkelijk te zijn en vooral... het allerbelangrijkst... heel lekker!
Je vindt chiazaad bij de biologische winkel. Er worden heuze wereldwonderen aan toegeschreven, maar in principe is lijnzaad net zo gezond en veel vriendelijker voor je portemonnee. Daar kun je alleen niet zo lekkere pudding van maken, tenzij je echt dol bent op de smaak van lijnzaad.
Tot een week geleden had je van mij een pijnlijke, meewarige blik gekregen als je me vertelde dat je boerenkool door je smoothies doet. Ik bedoel, spinazie: ok, waterkers: daredevil, maar boerenkool? Dat is toch best stug en sterk van smaak?
Sterk van smaak valt reuze mee met boerenkool. Ja, als je het lang kookt en er alleen maar geprakte aardappels bij eet zul je een sterke boerenkoolsmaak ervaren. Maar maak er soep, pasta of tofu scramble en je zult versteld staan van de subtiele smaak van deze ware superfood. Nadat ik terug was uit London was het hoog tijd om weer even wat gezonder te eten om te voorkomen dat al die heerlijke taartjes nog een tijd zouden blijven plakken. Dus ik kocht een grote zak boerenkool, een flinke lading fruit en ging de uitdaging aan!
Het viel me alles mee, sterker nog, ik vond het best lekker! Boerenkool geeft je smoothie iets meer bite dan spinazie (in mijn blender althans), en combineert heerlijk met gember. Probeer deze winterse smoothie maar eens!
Wat was het een geniaal plan, om de BudgetChallenge direct te laten vallen met de aanvang van het nieuwe collegejaar. De afgelopen dagen had ik toch een beetje spijt, want het is al spannend genoeg om weer opnieuw te beginnen, dagelijk meer dan 3 uur onderweg te zijn en weer te wennen aan de giga load of homework.
Eén van de eerste dingen waarvan ik dacht: 'lastig!' waren tussendoortjes. Ik denk dat ik die wel nodig ga hebben op lange studiedagen (zeker als ik verleidingen op stations moet weerstaan!), en normaal neem ik dan fruit en noten mee. Maarja, duur!! Wel heel gezond natuurlijk, maar als ik dat elke dag ga doen kan ik wel gedag zeggen tegen de eerste plek.
Sowieso zullen de maaltijden dus goed vullend moeten zijn, zodat ik minder trek heb tussendoor. Maar ik bedacht me dat ik natuurlijk ook zelf tussendoortjes kan maken! En dat kwam goed uit met de overrijpe bananen die ik nog had liggen.
Deze muffins zijn suikervrij en budgetproof: ze kosten slechts 7 cent per stuk. En dat kan zelfs nog goedkoper als je ze met bloem i.p.v. meel en suiker i.p.v. stevia maakt (5 cent per stuk). Er gaat slechts een kwart theelepel vloeibare stevia in, maar toch verbaasde ik me dat dat alsnog iets van 15 cent kost. Daar heb je veel suiker voor. Je kunt ook proberen om het weg te laten, de banaan is toch al zoet.
Ta-daaaa! I proudly present: een prachtig groene omelet, uiteraard geheel plantaardig, maar ook: SOJAVRIJ.
Want als je als vegan lekker omeletjes wilt eten, kan dat natuurlijk prima met dit recept voor omelet op basis van zijden tofu. Echter als je geen soja kunt verdragen, of het liever niet eet, of lastig aan zijden tofu kunt komen, of gewoon principieel tegen tofu bent, wat doe je dan?
Mijn lief kwam eens met het idee om omelet op basis van avocado te maken. Dat idee heeft een héle tijd lopen sudderen tot ik op een vrije ochtend zin had in een stevig ontbijt. Ik had een perfecte avocado - van de Lidl, daar zijn ze best groot! - net rijp, en besloot te gaan experimenteren. Je kunt vast ook een enorm rijpe avocado nemen, maar je zult zien dat de smaak van de groene vrucht nu al flink naar voren komt na het bakken
Dit recept is genoeg voor twee omeletjes, met twee redenen. 1: ze zijn makkelijker om te draaien als je de omelet klein houdt, en 2: door het hoge vetgehalte van de avocado zit je veel sneller vol dan bij een ander soort omelet.
Glutenvrij, sojavrij, suikervrij, whole foods, low carb - dit is health food op haar best!
1 teentje knoflook
1 avocado, nét rijp
1 theelepel zwart zout (kala namak)
1/2 theelepel kurkuma
2 eetlepels edelgist
1 eetlepel gedroogde peterselie, of een handje verse
4 eetlepels water
50 gram kikkererwtenmeel
1 eetlepel maïzena
olie om in te bakken
Doe de knoflook in de keukenmachine en maal fijn. Lepel het vruchtvlees uit de avocado en voeg toe, samen met zwart zout, kurkuma, edelgist en peterselie. Pureer. Voeg water, kikkererwtenmeel en maïzena toe en pureer. Check de consistentie (die kan per avocado anders zijn!) en voeg eventueel wat extra water of wat extra meel toe.
In een koekenpan verhit je wat olie (koolzaadolie is lekker!) en schep de helft van het deeg. Strijk plat met een lepel of spatel en doe de deksel op de pan. Bak de omelet 4-5 minuten en keer dan heel voorzichtig om (beste met twee spatels). Bak de andere kant ook 4-5 minuten en schep de omelet voorzichtig op een bord.
Serveer met brood, gebakken tomaatjes en eventueel wat leafy greens. Enjoy!
Op facebook werd deze cake al met enthousiasme ontvangen.... en hier volgt dan eindelijk het recept! Afgelopen zaterdag hadden Jurjen en ik spontaan zin om iets met kardemom erin te maken.Toevallig waren de citroenen in de aanbieding bij de biowinkel, en in Berlijn hadden we heerlijke mohnkuchen (maanzaadcake) gegeten. Die drie samen werden onze citroen-kardemom-maanzaadcake!
Omdat we in Berlijn genoeg suiker voor een jaar hadden binnengekregen (zo'n 10 stukken taart in het Paasweekend ;-)) proberen we nu een maand suikervrij te gaan. Daarom maakten we de cake met agave in plaats van suiker. Toch wilden we graag zo'n lekker citroenglazuur erop, en daarvoor hebben we wel poedersuiker gebruikt. Dus helemaal suikervrij istie niet, we hadden niet eht de tijd om te experimenteren met suikervrije icing. Wellicht een andere keer, want de cake is zeker voor herhaling vatbaar!
PS: we gebruikten een 50/50 mengsel van bloem en meel, om de cake wat minder ongezond te maken. Je kunt natuurlijk ook experimenteren met andere (glutenvrije) soorten meel, wij wilden nu liever even op safe spelen.
225 gram bloem - 1,5 cup
225 gram meel - 1,5 cup
2 theelepels baking soda
1 theelepel zout
2 theelepels kardemom
300 milliliter water - 1 1/3 cup
300 milliliter agave siroop - 1 1/3 cup
rasp en sap van 2 citroenen
2 eetlepels appelciderazijn
175 milliliter zonnebloemolie - 3/4 cup
30 gram maanzaad
Verwarm de oven voor op 160 graden. Vet een cakeblik in met wat olie of margarine.
Meng bloem, meel, baking soda, zout en kardemom in een ruime kom. Maak een kuiltje in het midden en voeg water, agave, citroenrasp- en sap, azijn en olie toe. Roer door met een garde (maar niet te veel! don't overmix ;-)) en als het een goede consistentie heeft roer je het maanzaad er nog door.
Bak de cake ongeveer 45 minuten, prik met een satéprikker om te kijken of ie er weer schoon uit komt, dan istie klaar!
Voor de icing moet je de cake laten afkoelen. Meng poedersuiker met wat margarine (of kokosolie, maar geeft slechter glazuur) en vers citroensap en bestrijk de cake hiermee. Laat een uur in de koelkast opstijven.
Ik ben dol op koekjes, maar ik ben te lui voor fancy koekjesrecepten omdat je dan allerlei dingen moet gaan kopen die ik normaal niet in huis heb. Om nou helemaal naar de winkel te gaan voor koekjesingrediënten is me dan te veel moeite... Dus meestal bak ik geen koekjes, die koop ik dan liever kant-en-klaar (zoals de Oreo's die tegenwoordig ook in Nederland vegan zijn!). Nou had ik toch erg trek in koekjes, maar ik wou toch niet al te ongezond eten. Ik ging toch op zoek naar een recept waarvoor ik alles in huis had. Het werden deze heerlijke carrot cookies!
Cookies zijn geen health food, maar ik wou er toch iets meer van maken dan de standaard bloem-suiker combi. Zo gebruikte ik spelt- en boekweitmeel en als zoetmiddel koos ik oerzoet. Ik vind het een onwijs lekkere combi, de kruiden, sinaasappel, wortel en walnoot in deze koekjes - dus ik zal vast nog eens verder experimenteren om ze écht gezond te maken, zodat ik ze vaker kan eten :). (zonder olie, zonder granen, gezoet met gedroogd fruit, zoiets!). Maar goed, dit recept is het een lekkere snack voor af en toe, een tikkie gezonder dan een supermarktkoekje.
Voor 24 cookies:
100 milliliter plantaardige melk
1 eetlepel lijnzaadmeel
75 milliliter neutrale olie
125 gram oerzoet
rasp van 1 sinaasappel
2 theelepels vanille extract
150 gram speltmeel
100 gram boekweitmeel
1 theelepel bakpoeder
1 1/2 theelepel kaneel
1 theelepel gemalen gember
1/2 theelepel nootmuskaat
1/2 theelepel zout
1 wortel, geraspt (ongeveer 150 gram)
60 gram rozijnen
40 gram gebroken walnoten
30 gram kokosrasp
Verwarm de oven voor op 160 graden en bekleed 2 bakplaten met bakpapier.
In een kom klop je de melk, lijnzaadmeel, olie, oerzoet, sinaasappelrasp en vanille. Voeg bloem, bakpoeder, specerijen en zout toe en roer door tot een stevig beslag. Voeg tenslotte wortel, rozijnen, walnoten en kokosrasp toe.
Pak steeds een balletje deeg (ter grootte van een flinke eetlepel) en doe dit op een bakplaat. Ga zo door tot je er 24 hebt. Eventueel kun je ze nog aandrukken tot een platter koekje. Bak ze in 15 minuten gaar. Laat minstens 10 minuten rusten als ze uit de oven komen.
We konden natuurlijk fancy romige meringuetaart maken, maar omdat we ons al waagden aan een seitanroast besloten we om voor het dessert niet zo ingewikkeld te doen. Zo werd het deze crumble met fruit. Het best serveer je het warm, met een koude bol ijs erbij (bijvoorbeeld van Professor Grunschnabel, omnomnom!) of zoals op de foto, met een portie zelfgemaakte slagroom.
Voor 4 grote of 6 kleine desserts (na 3-gangenmenu was dit genoeg voor 5 personen)heb je nodig:
Voor de fruitlaag:
4 peren, geschild en in dunne plakjes
3 appels, geschild en in dunne plakjes
2 eetlepels oerzoet
1/2 theelepel kaneel
1/4 theelepel nootmuskaat
1 theelepel vanille extract
margarine om in te vetten
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Meng in een kom fruit met oerzoet, kaneel, nootmuskaat en vanille. Vet een vierkante ovenschaal in met wat margarine en doe het fruitmengsel hierin.
Voor de kruimels:
75 gram amandelmeel
75 gram (spelt)meel
2 eetlepels oerzoet
1/2 theelepel kaneel
3 eetlepels zonnebloemolie
Meng in een klein schaaltje amandelmeel, speltmeel, oerzoet, kaneel en olie en maak er met je vingers kruimels van. Bestrooi het fruit hiermee en zet in de oven. Bak in 35 minuten gaar.
Er is weinig lekkerder dan de combinatie van banaan en pindakaas. Hoewel toegegeven, banaan, pindakaas en chocola is ook een prima combi ;-). Ik had trek in koekjes en wou ze suikervrij maken, want ongemerkt krijg ik al zoveel suiker binnen (en zeker in december!) dat ik dat wel even minder wou. Dan kan je natuurlijk ook gewoon géén koekjes eten, maar het leek me wel leuk om eens te experimenteren.
Ik heb al een tijd een pot stevia in huis, gekocht bij de bio winkel. Stevia is een natuurlijk zoetmiddel met weinig van de nadelen die aan suiker kleven. Toch heeft het wel 1 klein dingetje: het heeft een kruidige bijsmaak. Niet gek, want het is een plantje. Maar toch niet altijd prettig. Als je gaat bakken met stevia kun je dat opvangen door een beetje maple syrup te gebruiken, maar als je dat niet in huis hebt, of het liever helemaal suikervrij houdt... dan kun je dit recept eens proberen. Door de gepureerde banaan is het toch een lekker koekje geworden dat ook nog eens gegeten kan worden door mensen die gluten en/of soja mijden. Wat een feest!
Een laatste tip: rijstmeel koop je bij de biologische winkel. Daar vind je ook stevia-chocolade. Hak een reep in stukjes en voeg die toe aan het beslag en je hebt heuze banaan-pindakaas-chocolate chip cookies!
cookies by night! geen mooie foto, maarja, de avond is wel het moment bij uitstek om cookies te bakken :)
Voor 12 koekjes heb je nodig:
1 kleine rijpe banaan, fijngeprakt
65 gram pindakaas
80 gram rijstmeel
1 eetlepel steviapoeder
1/2 theelepel vanille extract
1/4 theelepel baking soda (of 1 klein theelepeltje bakpoeder)
Verwarm de oven voor op 175 graden en bekleed een bakplaat met bakpapier. Meng alle ingrediënten, vorm er 12 koekjes van ongeveer 1 cm dik van en bak ze 10 minuten. Laat even afkoelen en geniet ervan!
Deze appelkruimelmuffins hebben al menig hilariteit veroorzaakt toen een vriendinnetje per ongeluk een hele fles appelazijn in het recept had gemikt en klaagde dat ze buikpijn van mijn muffins kreeg. Gek hè? :P Nou bij deze dus vast een tip: hou het bij een theelepel azijn, dat is meer dan genoeg.
Dit recept is een aanpassing op het recept van mijn idool Isa Chandra Moskowitz. Het leek me makkelijk suikervrij te maken en dat was ook zo. Oerzoet is een goede combinatie met appel, en zeker met de heerlijke specerijen die in deze muffins gaan. Je vindt het bij de biologische winkel, neem dan gelijk appelsap zonder toevoegingen mee! Je kunt natuurlijk ook bruine basterdsuiker gebruiken i.p.v. oerzoet, dan vind je alle ingrediënten bij de supermarkt (yesssss).
1 appel, geschild -> 1/3e van de appel gaat in blokjes, de rest rasp je
Verwarm de oven voor op 170 graden en doe 6 vormpjes in een muffinpan.
In een kommetje meng je voor de topping de droge ingrediënten. Roer de olie erdoor terwijl je met je vingers kruimels vormt. Zet opzij.
In een grote kom meng je de droge muffin ingrediënten. Maak een holletje in het midden en voeg de appelcider, olie en vanille toe. Meng goed en voeg dan de appelrasp en appelblokjes toe.
Vul elk muffinvormpje voor 2/3e. Besprenkel met de kruimeltopping en bak ca. 20-22 minuten. Als de muffins zijn afgekoeld kun je ze bestrooien met poedersuiker (maar dan zijn ze, gohhh, niet meer suikervrij ;-)).
Tijdens een grote opruimdag vond ik een zakje gedroogde abrikozen die hun THT-datum eigenlijk al een tijdje voorbij waren. Nou hecht ik daar niet zoveel waarde aan (het is slechts een kwaliteitsgarantie), maar toch wou ik ze niet al te lang meer bewaren. Ik vind gedroogde abrikozen erg lekker in gerechten als tajine en couscoussalade, maar nu zat ik op een avond thuis met zoete trek en niks in huis. Je kan abrikozen ook zo uit het handje eten - gezond ook trouwens, ze bevatten veel ijzer en andere mineralen - maar ik wou er nog wat lekkerders mee maken. Toen herinnerde ik me de energieballetjes die ik eens tijdens een kookworkshop heb gemaakt. Vaak worden die met dadels en amandelen gemaakt, maar ik was eigenwijs en koos voor abrikozen en walnoten. Zó lekker!
Je kunt deze balletjes nog een beetje pimpen door er citroen- of sinaasappelrasp doorheen te doen, of kardemom, of wat je maar lekker lijkt. Dit is een eenvoudige versie, met ingrediënten die je trouwens ook rauw kunt kopen. Makkelijk als je ze eens aan rawfoodies wil voorschotelen. Ik hoor graag hoe jij ze maakt!
2 handjes verse walnoten
2 handjes gedroogde abrikozen
paar eetlepels cacaopoeder
3 eetlepels kokosrasp
Doe de walnoten in de keukenmachine en maal ze fijn. Voeg vervolgens de abrikozen en cacaopoeder toe en maal ook deze fijn. Het is nu nog een kruimelige bedoeling, maar het plakt heel makkelijk aan elkaar. Neem een klein beetje eruit en vorm er een balletje van - zo groot als je wil.
Doe de kokosrasp in een klein bakje of schaaltje en rol de balletjes hierdoor. Druk even goed aan om de kokos te laten plakken.
Niet alleen een lekkere snack, maar ook een redelijk gezond tussendoortje!
Ik ben namelijk al op 31 mei begonnen, zodat ik vandaag op het Viva Las Vega's Festival in Amsterdam kan smullen van al het lekkers (a.k.a. eating as a pig). Bij deze een terugblik van hoe het is gegaan!
Ik zal gelijk toegeven: ik heb ervaring met suikervrij eten en wéét dat suiker in vele kleine hoekjes verstopt zit. Voor mij ging het er nu om om de grote lijnen suikervrij te eten. Dus geen chocola, koekjes (god i missed the chocolate chip cookies), cakes en taartjes. Maar de pindakaas waar ik enthousiast van smulde, bevatte weldegelijk een beetje suiker (yep, goedkoop merk!), alsmede de ketjap manis die ik door de roerbak deed, en zo zijn er nog wel meer kleine dingetjes geweest.
Toch merk ik zeker een verschil. In het begin van de maand had ik nog veel trek en at ik véél noten en pindakaas. Trek in de middag? Ik werkte rustig een paar sneden roggebrood met pindakaas weg, een uur voor het avondeten. 's Avonds nog trek? Hierrrrrr gedroogde vijgen, studentenhaver, nacho's met guacamole of pindakaastruffels.
Ik zal ook toegeven dat het niet altijd 100% goed is gegaan.. Zo gaf ik een cupcake workshop bij Ekoplaza en moest ik toch even proeven of de toppings goed waren (want ja, ik geen mislukte meuk wil voorschotelen). En een week later bestelde ik gebakken banaan bij de vegetarische Chinees, en kreeg ik die geserveerd met een lading poedersuiker erop waar je Poedersuiker tegen zegt. Darnnn. Zo blijven die sugar cravings wel komen natuurlijk! Ook had ik tegen het einde van de challenge nog een frontaal ongelukje met chocoladetaart (beginnende migraine + chocoladetaart in de koelkast = dangerous combination). Maar daarna ben ik gewoon weer verder gegaan waar ik gebleven was.
Al een tijdje had ik zin om weer te gaan sporten, en tijdens de suikervrije maand besloot ik dat niet meer uit te stellen. Groupon werkte ook mee, samen met 3 vriendinnen kocht ik een voucher om een half jaar onbeperkt te gaan yoga'en. Ik had altijd een beetje een griezelig beeld van yoga - een beetje zo:
Maar dat bleek eigenlijk best mee te vallen. Ik bleek het heerlijk te vinden om een uur lang puur te focussen op wat je voelt in je lichaam en even niet zo in je hoofd bezig te zijn. Tot mijn grote verbazing is het soms nog hard werken ook - it even makes you sweat!
Van het een kwam het ander en besloot ik ook om weer te gaan boksen. Dat heb ik vorig jaar al een aantal keer gedaan, toen heb ik nog eens een dag uitgeroepen tot nationale BH-loze dag omdat ik zoveel spierpijn had dat ik mijn armen niet meer omhoog kon krijgen. Door verhuizing en ziekte ben ik er toen mee gestopt, maar nu heb ik het dus weer opgepakt (en deze keer geen kledingproblemen de dag erna!). Ook boksen is een heerlijke vorm van tijdverdrijf, waarbij je zeker niet kan gaan nadenken over boodschappenlijstjes en je volle mailbox - continue alert zijn, de kracht uit je tenen halen en de truc is ook vooral om die zweetstroompjes uit je ogen te houden zonder je handen te gebruiken (die zitten immers in een dikke vette handschoen. van kunststof, jawel :))
Door al dat sporten veranderde mijn trek, ik kreeg meer zin in licht eten, of zoals dat in het Engels zo mooi gezegd wordt: nourishing food. Ik ging er meer fruit en groenten door eten, en had ineens niet meer zo'n zin in bakken vol nootjes. Hoewel ik moet toegeven dat ik gisteravond, op de allerlaatste suikervrije dag, toch flink wat homemade bananenchips heb zitten wegwerken (waar ik nu nóg vol van zit... oeps).
Ik ben niet elke dag op de weegschaal gaan staan, want daar zou ik echt dwangneurotisch van worden, maar ik heb wel een beetje in de gaten gehouden wat een maand suikervrij met mijn gewicht doet. Na 2 weken suikervrij woog ik exact hetzelfde als aan het begin - waarschijnlijk was dat te danken aan peanutbutter & his many friends. Daarna is er ruim een kilo afgegaan, eigenlijk met weinig moeite: ik at wanneer ik trek had en heb afgelopen week zelfs nog een aantal stukken suikervrije cake gegeten.
Al met al ben ik blij dat ik deze challenge ben aangegaan. Het bleek niet zo moeilijk als verwacht; het was vooral een kwestie van geen chocola meer kopen. Ik ben blij dat ik het sporten weer heb opgepakt en wil dat gaan blijven doen, liefst 3x per week (2x yoga & 1x boksen). Ik hoop dat ik er tijd voor vrij blijf maken, want het is toch een eindje fietsen, en soms wel lastig plannen met vroeg avondeten enzo, en er zijn natuurlijk 100 (bekende) excusen te bedenken om niét te gaan sporten. Ik denk dat ik nog een maand suikervrij doe (de VeggieChallenge loopt ook nog een maand, voor wie zichzelf nog wil uitdagen om minder dierlijke producten te eten!) Puur om dat suikermonster in mij nog even wat langer buitenspel te laten staan, en omdat ik het makkelijker vind om géén suiker te eten dan af en toe een taartje. Bovendien kan óók ik nog wel een kilo of wat kwijt voor de tropische Hollandsche zomer waarin we wekenlang in bikini aan het zwembad cocktails drinken ;-)
Heb jij meegedaan aan de VeggieChallenge? Wat was jouw uitdaging, en hoe is het gegaan?
PS: Meer lezen over suikervrij eten? Suikerwijzer.nl vind ik erg interessant.Via deze link vind je de suikervrije recepten op dit blog, ik hoop die komende tijd nog aan te vullen met nieuwe experimenten!
Quinoa - ik blog er wel vaker over, maar voel toch de neiging om weer een mooi praatje erbij te doen omdat het nog weinig bekend is in Nederland. Voor hen die het niet kennen: quinoa is een heerlijk & gezond graan, dat je niet alleen bij de gekke-wollen-sokken-winkel kunt vinden maar zelfs in de supermarkt van het merk Lassie. Super lekker & super gezond, en het heeft bovendien een korte kooktijd. Ideaal dus!
Ik had al vaak gehoord dat je er lekkere ontbijtjes mee kunt maken, en dat moest ik maar eens proberen. Het bleek inderdaad super lekker te zijn! En ook niet veel ingewikkelder dan havermoutpap. (En nadat ik op www.ikwileensixpack.nl heb gelezen dat bosbessen goed helpen tegen spierpijn, voeg ik ze óveral aan toe. Niet dat ik een sixpack wil. Nee, ik doe tegenwoordig aan boksen.... nou, ik kan je zeggen, ik kan wel een bosbessendieet gaan volgen ;-) maar het is erg leuk om te doen!) Als je de bosbessen de avond tevoren uit de diepvries haalt en vast in je ontbijtkommetje doet, zijn ze 's ochtends direct klaar voor gebruik.
Dit ontbijt levert veel eiwitten (16 gram) en vezels (12 gram). But it gets better. Het bevat maar liefst 400 milligram calcium (40% van de ADH), 9 mg ijzer (60% van de ADH) en 115 mg magnesium (bijna 40% van de ADH). Verder is het rijk aan kalium, fosfor en zink. Kortom: dit is echt een powerrrr ontbijt!
'Hasty hurry is never good.' Of in elk geval, niet als je een blogfoto wil maken.
Doe de quinoa en amandelmelk in een pan en breng aan de kook. Laat 20 minuten koken, terwijl je af en toe doorroert. Roer dan de stroop erdoor en tenslotte ook de bosbessen en amandelen. Helemaal goed met een stomende soja latte erbij!
Deze heerlijke snack heb ik al gemaakt vóórdat mijn suikervrije VeggieChallenge begon (nog 5 dagen te gaan!), maar ik zou het zo weer kunnen maken: het is namelijk geheel suikervrij, en als je net zo'n pindakaasmonster bent als ik mis je die suiker totaal niet.
Raw cacao nibs vind je bij de biologische winkel en zijn een aanrader als je houdt van pure chocolade in zijn puurste vorm, of als je gezonder wil snacken. Tip voor als je geen break-up met suiker hebt: doe anijshagel in plaats van chocola erdoor. Pindakaas + anijshagel = heaven!
125 gram pindakaas
25 gram amandel schaafsel
1 eetlepel agavestroop
25 gram raw cacao nibs (of pure chocolate chips/hagelslag)
25 gram dadels, fijngesneden
Cacaopoeder, poedersuiker, kokosrasp, kaneel, gestampte muisjes: een topping naar keuze
Meng de pindakaas met de amandel, agave, cacao nibs en dadels. Vorm er balletjes ter grootte van een walnoot van en rol deze door de topping die je hebt gekozen.
Ja, dat had ik laatst. Ik liep zo maar in de supermarkt wat avondeten bij elkaar te scharrelen, zag een prachtige bos rabarber liggen en kon mij niet meer concentreren. Ik moest en ik zou deze rabarber mij eigen maken, hij flirtte me zelfs met me vanaf zijn hoekje daar tussen de broccoli en de paksoi. Haaaaaa, enter the vegan kitchen & go make some friends, zei ik hem. Ok, zei de rabarber met een dikke knipoog, en zo eindigde die samen met allerlei bessen in een heerlijk toetje. (Het schijnt trouwens erbij te horen dat als je lang veganistisch eet, je dan kunt communiceren met je groenten en fruit. Vandaar!)
Deze 'compote' is suikervrij, want ik eet de hele maand juni suikervrij als zijnde mijn VeggieChallenge. Ik heb hem gezoet met diksap, lekker fruitig, maar je kan ook agavestroop of stevia nemen.
Rabarber is trouwens heel gezond om te craven! Het bevat amper calorieën, maar wél belangrijke stofjes zoals kalium, calcium, ijzer en magnesium. Ik denk dat je het niet te vaak moet eten, want het bevat veel oxaalzuur en dat voel je goed op je tanden na het eten (doeiiiii glazuur), maar het is toch niet zo lang in het seizoen: eigenlijk alleen in mei, maar je vindt het in de supermarkt wel van april tot juli. Genoeg tijd dus om deze gezonde compote te maken, of - als je wel suiker eet - een heerlijke rabarbertaart!
Neem 750 gram rabarber, 1 pakje diepvries zomerfruit (250 gram, van AH), 75 milliliter diksap. Snijd de rabarber in stukjes en doe ze met het fruit en de diksap in een pan. Breng aan de kook en laat zachtjes pruttelen, ongeveer 10-15 minutenterwijl je af en toe de boel doorschept om aanbakken te voorkomen.Ook lekker met rozijnen erdoor!
Ja, het is mogelijk! En ja, ik ben er trots op :-) Voor deze cupcakes heb je maar 6 ingrediënten nodig, die je allemaal in de supermarkt kunt vinden, ze zijn suikervrij en bevatten geen vet - wat wil een mens nog meer?
Ik maakte ze met ongezoete sojamelk, omdat ik daar nog een aangebroken pak van had, maar je kunt elke plantaardige melk nemen die je wilt. Wat dacht je van vanille sojamelk, of praliné rijstmelk? Of eenvoudig amandel- of havermelk. Wat je wil! Agavestroop vind je trouwens bij de beter gesorteerde supermarkt, tussen de dieetproducten.
Dit recept is voor 6 cupcakes, dat vond ik meer dan genoeg, maar als je er meer wil maken kan je natuurlijk gewoon de hoeveelheden verdubbelen. Niet halverwege vergeten dat je aan het verdubbelen was, want dan klopt het niet meer ;-) Tip: agavestroop vind je bij de dieet/Zonnatura producten.
2 bananen, flink geprakt
50 milliliter agavestroop
75 milliliter plantaardige melk
100 gram (spelt)meel
1 theelepel bakpoeder
1/4 theelepel zout
optioneel: (bevroren) blauwe bessen
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Meng bananen, agavestroop en sojamelk in een kleine kom. In een mengkom doe je de bloem, bakpoeder en zout. Hieraan voeg je de natte ingrediënten toe. Roer goed door. De bessen voeg je op het laatste moment toe en roer zo min mogelijk - om verkleuring van het beslag te voorkomen.
Bak 25 minuten - of tot een satéprikker er schoon uit komt.
Je kunt ze zo eten als gezonde snack, maar je kan ze ook verwennen met deze chocolademousse (want zeg nou zelf, banaan zónder chocola is wel een beetje eenzaam, niet waar?) Geniet ervan!
Tegenwoordig is co-ouderschap heel normaal: de helft van de tijd is het jouw beurt om poepluiers te ruimen, maar als je een avondje wil losgaan-zoals-vroeger dan 'gun je de kids een weekendje bij de andere ouder'. Briljant! Hetzelfde is natuurlijk prima mogelijk voor een blog. Waarom niet? Nog beter zelfs: deze blog maakt geen poepluiers, maar zorgt juist voor leuke contacten en vega-klussen!
Normaal gesproken is het natuurlijk zo dat je samen een kindje op de wereld hebt gezet en dan elkaar niet meer zo leuk vindt. Maar wat nou als je een gave blog op de wereld heb gezet en dan elkaar ook heel gezellig vindt? Dan word je natuurlijk co-bloggers!
Want ja, Laura en ik zijn beide verslaafd aan verse koriander, en kunnen uren zwijmelen over de perfecte chocoladecake. Of over de perfecte man, ook niet geheel onbelangrijk! We ontmoetten elkaar een jaar geleden op het Fabulous Food Festival en dankzij de moderne technologie is het reuzemakkelijk om een LAT-Co-bloggerschap te doen ;-)
Laura is een Amsterdamse zangeres die je misschien al hebt gespot in the Voice of Holland. Op dit moment werkt zij druk aan haar eerste CD, want ze heeft een prachtige stem. In de tussentijd wil ze zich als tofu warrior toch ook graag inzetten voor een heerlijke plantaardige wereld, vandaar haar verschijning op deze blog! Overigens blijft Laura voor altijd 29, houdt ze van lipstick en luipaardprint en ze vindt het net als ik vreselijk moeilijk om van haar zelfgebakken vega taarten af te blijven, waarvan hier een voorbeeld:
RECEPT VOOR LAURA'S WORTELTAART
375 gram (spelt)bloem
1 1/2 tl bakpoeder
1 1/2 tl baking soda
3 tl kaneel
2 tl nootmuskaat
2 tl piment
1 tl vanille
3 el gemalen lijnzaad met 120 milliliter warm water
No Egg voor 3 eieren
120 milliliter zonnebloemolie
120 milliliter agavestroop
240 milliliter appelmoes
150 gram geraspte wortel
3 eetlepels geraspte gember
100 gram walnoten, in stukjes
55 gram geraspte kokos
1 pakje tofutti Cream Cheese naturel (250 gram)
160 gram poedersuiker
sap en rasp van 1 citroen
Verwarm de oven voor op 175 graden en bekleed een 24 cm springvorm met bakpapier - vet licht in met zonnebloemolie en besprinkel met wat bloem.
Meng de bloem met de kruiden, bakpoeder en baking soda. In een grote kom meng je het lijnzaadpapje, de No Egg, olie, agave en appelstroop. Roer voorzichtig de droge ingrediënten erdoor tot het een egaal beslag is. Tenslotte roer je de wortel, walnoten, gember en kokosnoot erdoor tot het een dik beslag is. Doe dit in de voorbereide springvorm en bak zo'n 40 - 45 minuten (tot een satéprikker er schoon uit komt).
Als de taart volledig is afgekoeld meng je de cream cheese, poedersuiker en citroen door elkaar en bedek de cake hiermee. Decoreer eventueel nog met wat walnoten en geniet ervan met wat vrienden, terwijl jullie meezingen met een cd van Amy Winehouse!
Zaterdagavond had ik na het avondeten mega trek in iets met chocola. Chocolade toetje, brownie, pure chocola: het maakte me niet uit, ik wou het hebben! Echter uit veiligheidsoverwegingen heb ik nooit zomaar chocola in huis ;-) Ik had wel een rijpe avocado liggen en door de laatste blog van Julia van Natuurlijk Zuinig herinnerde ik me dat je hiermee ook heerlijke chocolademousse kunt maken. Ik maak het niet vaak, want zowel de avocado en banaan als de agave en cacao komen van de andere kant van de wereld. Maar zo af en toe is het heerlijk om van te smullen!
Chocomousse + mooie, geduldige foto = zeer moeilijk
Je neemt:
1 rijpe avocado
2 kleine banaantjes
1 volle eetlepel cacaopoeder, of zoveel je lekker vindt
1 lepel agavestroop
scheutje water
Doe de avocado, banaan, cacao en agave in de blender of keukenmachine en pureer. Voeg eventueel wat water toe, afhankelijk van hoe dik je de mousse wilt.
Je kan deze mousse niet bewaren (hè wat vervelend) want de avocado bederft vrij snel.
Geniet!
PS: Hier ook een recept voor wat luchtiger chocolademousse, die toevallig ook erg geschikt is als cupcake topping of voor een chocolademousse-taart.
.jpg)
