Vegan Verkoudheidssoep

Volgens taalpuristen moet deze soep eigenlijk anti-verkoudheidssoep heten, maar dat vond ik lang niet zo leuk klinken. Het klinkt sowieso een beetje als een contradictio in terminis, maar ook vegans worden weleens verkouden. Er zijn mensen die het dan aanraden om kippensoep te eten... die vergeten waarschijnlijk dat mijn idealen niet ziek zijn. Hoe dan ook, dat soep idee was hier wel welkom, maar vegan kippensoep lijkt me niet bijzonder voedzaam (hoewel best lekker, met die kip van de Vegetarische Slager).

In plaats daarvan is deze Griekse citroen-rijstsoep mijn favoriet geworden bij verkoudheid. Het is altijd lekker, of het nou zomer of winter is, en je kunt vrijwel alle ingrediënten altijd wel in huis hebben liggen. Die vega kipbouillon bestel ik trouwens via iherb, maar je kan het ook prima met groentebouillon maken. Ook voor deze soep deed ik inspiratie op in het boek Vegan Eats World van Terry. Staat ie bij jou al in de kast? :-)

PS: De schade: ongeveer 60 cent per kom. Hoera!

Pittige pompoen-pindasoep

Het gaat daadwerkelijk goed met mijn goede voornemens! Zoals ik in vorige post schreef heb ik voor deze maand 3 doelen: zo budget mogelijk eten, 1x per yoga doen en 1x per week koken. Ik had blijkbaar alleen even het laatste zetje in de rug nodig, want alleen het formuleren van deze goede voornemens had al voldoende resultaat: afgelopen week heb ik al 4x gekookt en 2x yoga gedaan. Ik probeer ook zo budget mogelijk te eten, maar dit lukt niet helemaal doordat ik met keelontsteking kamp en er daardoor vrij veel geld gaat naar strepsils, keelpastilles en ijs. Maar dat compenseer ik gelukkig wel een beetje met de goedkope gezonde maaltijden die ik bereid.

(Voor de geïnteresseerden: ik maakte deze noedelsalade, Mexicaanse pompoensoep (maar dan met zoete aardappels) en mijn befaamde polentataart. De reden dat ik zo vaak kookte was dat een vriendin kwam eten en dat ik iets mee moest nemen naar een Sinterklaasfeestje - dat werd de ultieme low budget polenta taart!)

Ondanks al mijn gezonde acties zit ik dus mooi met keelontsteking opgescheept, wat niet gek is na al mijn geren en gevlieg de laatste tijd, maar wel ontzettend irritant en natuurlijk totaal niet uitkomt (does it ever?). Noodgedwongen zat ik thuis, tegen de pompoen aan te kijken die al een tijdje aan het wegkwijnen was op de koelkast. Tijd om daar eens wat aan te doen! Het vervelende van keelontsteking is alleen dat slikken een uitermate pijnlijke bezigheid is, en ik me het liefst beperk tot keelsnoepjes en ijs. Maarja, dat verzadigt niet echt, en is al helemaal niet voedzaam natuurlijk. Ik moest ineens denken aan de soep die ik wel eens bereidde toen ik nog bij de traiteur van EkoPlaza werkte. Nou is een pittige pompoen-pindasoep mij natuurlijk op het lijf geschreven - niet alleen vanwege mijn nickname Allitererende Alynda, maar natuurlijk ook vanwege de combi van pompoen en pinda: yum! Inspiratie voor dit recept haalde ik uit het geweldige kookboek 'Vegan Eats World' van Terry Hope Romero, one of my all-time favourites.

Het is een heerlijk winters recept en perfect voor bij een verkoudheid. Je kan er ook nog heel veel aan sleutelen: geen enkel ingrediënt is vereist. Het grote voordeel van soep! Mijn huisgenoot was aangenaam verrast toen hij uit de kou thuiskwam en kon opwarmen bij een kom dampende soep. Ik hoop jullie ook!


PS: Ik kon het niet laten om het uit te rekenen: een pan vol van deze pompoen-pindasoep kost je ongeveer 3,50 (gebaseerd op prijzen van de Turkse winkel in de Kanaalstraat), dus nog geen euro per portie. Verantwoord smullen!

Voor ongeveer 4 personen heb je nodig:

Superyummy én super gezonde noedelsalade

1 januari vind ik zo'n afgezaagd moment om met goede voornemens te beginnen dat ik dacht: ik begin vast 1 december. Daarnaast zijn deze voornemens ook gewoon nu al heel hard nodig. Ik wil de komende maand:

1. Back to basic: zo budget mogelijk eten

2. 1x per week yoga doen

3. 1x per week koken

Die eerste is omdat ik moet sparen voor mijn uitwisseling in Australië. Met mijn huidige uitgavenpatroon gaat dat hem niet worden, dus so long farewell auf wiedersehen goodbye to alle lekkere soja lattes in hipstercafétjes, kant-en-klaar maaltijden en thuisbezorgd.nl. Dit leidt dus als vanzelf wel tot voornemen #3, ik moet gewoon goedkoper eten. En ook gezonder: voornemen 2 en 3 dienen om eind december zo fit mogelijk te zijn voor een krachttest bij de fysio. Als het resultaat goed genoeg is, mag ik namelijk stoppen met fysiotherapie :D Ergens zal ik mijn personal trainer wel missen, dus het is verleidelijk om de test te boycotten. Maar nog liever haal ik natuurlijk een beter resultaat dan bij de vorige krachtmeting.

1x per week koken dus. Het is iets wat er oprecht vaak niet meer van komt tegenwoordig, omdat mijn avonden meestal volzitten met dingen als toneelles, rijles, vergaderingen, sport en niet in het minst: college en keihard aan deadlines werken. In het weekend dan vaak potlucks en buiten de deur eten... you get the picture. Ik wil dit wel graag veranderen, want zelfgemaakt eten is zoveel lekkerder dan cup a soup of groente met hummus, en ook een stuk goedkoper & gezonder.

Dus toen ik gistermiddag helaas naar huis moest om migrainemedicatie op te gebruiken (het is weer zo ver, en het is zo lang geleden dat ik die medicatie niet meer standaard in m'n tas heb) besloot ik toen de migraine een beetje gezakt was om de tijd te gebruiken om weer eens te koken. Ik had heel erg zin in iets met broccoli, tahin en zeewier. Migraine cravings? Toevallig allemaal producten met veel magnesium ;-)

Ik besloot om een noedelsalade te maken, geïnspireerd door Salad Samurai van Terry. Het werd echt suuuperlekker en bleek onbewust heel veel producten van het magnesiumlijstje te bevatten. Win win! En een stuk beter dan de berg chocola waar ik eerst altijd naar cravede tijdens een migraine aanval.

Ohja, het klinkt heel ingewikkeld maar dat valt echt wel mee. Het komt neer op time management. En het is het het dubbel en dwars waard!

Getest: Beluga ijsjes

Inmiddels zijn er 2,5 week voorbij van de 6 weken die ik met krukken moet 'lopen' (lees: thuis zitten) na m'n knie operatie. Elke dag gaat het een klein beetje beter en af en toe bel ik trots mijn moeder of vriend omdat ik weer een nieuwe mijlpaal heb bereikt - denk aan: 'omg, heb vanochtend weer even op een stoel gezeten!' of ik stuur een foto door van hoe ver ik mijn knie nu kan buigen, waarbij je je moet voorstellen dat elke graad buiging erbij gelijkstaat aan een klein feestje. Het gaat langzaam, maar het gaat tenminste vooruit!

Wat ik echter wel vind tegenvallen, en dat zeg ik niet om te zuurpruimen, maar dat is het weer. Natuurlijk gun ik iedereen een geweldige zomer, maar van mij had het nu wel iets koeler gemogen. Mijn kamer zit aan de zonkant en daar wordt het nu eenmaal snel heul erg warm. Niet zo prettig als je geen verkoeling kunt opzoeken. Gelukkig kan ik nu een klein stukje naar buiten, man, wat is het lekker om af en toe weer eens in de buitenwereld te komen ;-) Zo hebben we gisteravond buiten aan het water gegeten. Ondanks enig ongemak (want m'n bed geeft nou eenmaal de zachtste ondersteuning voor m'n knie) was het toch echt even genieten!

We aten goedgevulde Fry's hamburgers op Turks brood en daarbij een salade naar recept uit mijn nieuwe geliefde kookboek Salad Samurai, waarover ik later nog zal vertellen. Melle was zo lief om onderweg naar mij boodschappen mee te nemen en had daarbij Beluga ijsjes meegenomen. Kennen jullie die al?

Ik geloof dat ze inmiddels al zo'n 2 jaar in het schap bij Albert Heijn liggen, maar ik weet het niet helemaal zeker. Het zijn kokosijsje en ze komen in 2 smaken: chocola en tropical fruit. Ik leg de schuld bij mijn geslacht dat ik vooralsnog alleen nog maar de chocoladeversie had gekocht. Melle nam de tropical fruit mee. En toen dacht ik: heeee, hier moet ik eigenlijk eens over bloggen!

Zo vind je ze in de Albert Heijn (helaas niet bij andere winkels):

De choco coco ijsjes zijn per verpakt 6 à € 2,29, de tropical ijsjes zijn per 5 verpakt à 2,79. Alleen al voor de naam zou ik ze kopen, ik ben dol op beluga linzen en natuurlijk op de muziek van Club des Belugas. De Beluga van deze ijsjes is een restaurant in Maastricht.

De tropical ijsjes hebben een basis van kokos-banaanijs, met 3 vruchtensmaken er omheen (appel, ananas & passievrucht). Een ware smaakexplosie in je mond dus! Oja, deze verkoelende heerlijkheid is bovendien glutenvrij. Ze lijken een beetje op een twister:

Kun je gelijk uitproberen of het beter gaat dan vroeger! :D

Hoewel ik ze (nog) niet naast elkaar heb geproefd, kan ik geloof ik niet zeggen of één van de twee ijsjes mijn voorkeur verdient. Chocola is natuurlijk áltijd goed, maar die met tropische vruchten was eigenlijk wel heel erg verfrissend! Misschien is die het fijnst als het echt 30 graden is. Of misschien moet ik dit weekend iemand vragen om ze beide te kopen en kunnen we een smaakcontest doen. Ijsjes for the win!

Wat is jouw lievelingsijs deze zomer?

Wortel-walnootsalade

Wie vorig jaar tijdens de VeganMofo/BudgetChallenge al mee las, kan zich waarschijnlijk nog wel herinneren dat het gezond eten was wat ik het meest miste toen ik een maand lang van 2 euro per dag at. Want goedkoop eten bestaat nou eenmaal vooral uit bewerkte tarwe (lees: bloem), suiker en zonnebloemolie. Oh, en wildgeplukt fruit. Maar nu ik door mijn eind-van-de-maandsyndroom de koelkast aan het leegeten ben, kom ik op inventieve ideeën. Zoals rabarber door de havermout, wat tevens een goede manier om de jam op te maken bleek te zijn.

Tijdens studiedag #351 had ik echter ineens zo'n ontzettende zin in iets hartigs. Lees: ik wou chips met heul veul smaakversterker eten (die zijn immers het lekkerst :D). Al was het maar omdat dat geld zou kosten, heb ik me ingehouden en van louter (koel)kastingrediënten een salade in elkaar geflanst. Supersimpel, goedkoop en vast beter voor je brein dan chips. Hoewel ik niet uitsluit dat dat later alsnog in huis komt.

BTW: deze salade kost slechts 75 cent per portie. Past dus nog best in zo'n 2-euro-per-dag budget als je een budgetontbijt à 20 cent kiest en 's avonds de immer goedkope spinazie-polentataart maakt à 50 cent. Woohoo! Ik krijg bijna weer zin om weer een budgetchallenge te doen (ware het niet dat ik zo moe werd van al het rekenen :p).

Voor 4 porties heb je nodig:

Pasta très verde

Dit is ongetwijfeld de gezondste eind-van-de-maand-maaltijd die ik ooit heb gemaakt: er zitten maar liefst 5 groene ingrediënten in, waarvan er 2 officieel classificeren als groente, en avocado, basilicum en olijf toch ook te boek staan als gezond. Het eind van de maand slaat hier in alle hevigheid toe, en dan was ik ook nog zo slim om mijn laatste 50 euro uit te geven aan een cadeautje wat ik te leuk vond om niet te kopen. Nu is het dus de (koel)kast leegeten tot het DUO schip weer langskomt. Of tot het geld terugkomt wat ik moest voorschieten aan de NS omdat zij mijn kortingsabonnement niet zoals beloofd hebben stopgezet toen ik het weekendvrij abonnement nam, en dat schijnbaar pas konden doen als ik hen geld voorschoot. Of tot ik mijn borggeld van Coolblue terugkrijg omdat ik eindelijk mijn leenlaptop kon retourneren, welke ik moest gebruiken in de 3 maanden dat zij erover deden om mijn nieuwe laptop *niet* te repareren. Echt hoor, beide zijn absoluut geen fijne/klantvriendelijke partijen om zaken mee te doen, maar in het geval van de trein heb je helaas niet zoveel keus. Wat laptops betreft gelukkig wel, en ik hoop dan ook dat ik met mijn nieuwenieuwe laptop - die ik uiteraard niet bij de blauwe zaak kocht, dat nooit meer! - nog lang en gelukkig mag leven. Want leven zonder laptop anno 2014 terwijl je aan huis gekluisterd zit door een kapotte knie is echt heel zwaar. Brigitte Kaandorp-zwaar.

Anyway, in afwachting van al die rijkdom was ik dus mijn kastjes aan het afspeuren op zoek naar wat ik zoal gehamsterd had en wat goed zou passen bij de bijna geheel gele broccoli in mijn koelkast, die ik het niet meer kon aandoen om de hoofdrol te spelen in een gerecht. Meestal maak ik soep van broccoli, zeker van bijna gele gevallen, maar ik had in de afgelopen week al een pan bloemkoolsoep leeggegeten en m'n hoofd stond er niet naar om weer een soortgelijke soep te eten. Ik ontdekte een weeshuisvoorraad aan spaghetti en een zakje TVP achter in de kast die, als het had gekund, zeker al helemaal verschrompeld zou zijn, zo lang stond het er al. Voor mensen die (nog steeds niet?) weten wat TVP is, dit is een low budget sojaproduct, ook wel armeluisgehakt, studentenschnitzel of sojabrokken genaamd, waarbij dat laatste dusdanige hondenvoerassociaties oproept dat ik het maar gewoon hou op TVP. Het komt in alle soorten en maten en je maakt er dus prima gehakt van (ha). Of saté, als je TVP groot genoeg is en je de juiste marinade hebt. Het mooie is, dat je er eigenlijk alles wel van kan maken, het ligt er maar aan hoe je het kruidt.

Nu heb ik lang genoeg gesogt en ga ik fijn weer verder leren - volgende week 3 tentamens over in totaal > 1500 pagina's stof... gelukkig hoef ik nu ik deze pasta heb gemaakt de komende 3 dagen niet meer te koken. (moet ik weer een ander excuus om te soggen zoeken!) Laat je weten hoe je dit gerecht vond? :-)

Voor 4 porties heb je nodig:

Krachtvoer: roze rabarberhavermout

Dit jaar is er weinig wat mij weerhoudt van mijn havermoutcraving in de ochtend. Al is het 30 graden, heb eigenlijk alles in huis gehaald voor scrambled tofu/green smoothie/vul maar in, al heb ik een kater, al heb ik haast: ik heb nog steeds elke ochtend zin om havermout te maken. Het heeft vast iets te maken met alle vele soorten havermout die ik inmiddels heb ontdekt door de recepten voor de VeganChallenge te ontwikkelen - voor elke soort craving kun je wel yummy havermoutvariant bereiden!

Bij mijn moeder ontdekte ik laatst dat zij rabarber altijd kookt met kaneel. Dat was eigenlijk best een lekker toetje. Zo kwam ik op het idee om eens rabarberhavermout te maken, want kaneel en havermout zijn toch eigenlijk wel BFF. Nou ben ik mij ervan bewust dat mijn vorige post ook een rabarberrecept was, maar hee, die kilo rabarber moet toch op ;-) Bovendien is er no such thing as too much rhubarb, het is een supergezonde groente. Tenzij je er superveel suiker bij doet natuurlijk.

Deze havermout heb je in no time op tafel staan, en toch smaakt ie heel bijzonder. Voor extra brain food deed ik er nog wat walnoten door. Zo kun je een hele ochtend (en langer!) studeren op dit powerontbijt.

Je hebt nodig:

Rabarber-aardbeiencrumble

Voor dit recept heb ik zoveel leuke intro's te bedenken, dat ik alleen daar al een blogpost aan kan wijden. Zo kan ik uitgebreid vertellen over wat een ramp het was om de rabarber-aardbeientaart die ik voor de VeganChallenge ontwikkelde, te finetunen. Achterlijk veel varianten zijn in de prullenbak beland door vele toegewijde testers.

Een tweede optie is om te vertellen over hoe ik met een vriendin meereed om bij haar aardbeien-rabarbercrumble te maken, want ik had nog aardbeien en rabarber in de koelkast. Kwamen we er pas ver op de A2 achter dat we de rabarber bij mij hadden vergeten :')

(Nu kan ik ook nog uitweiden over het feit dat mijn vriend me altijd corrigeert als ik zeg dat ik iets héb vergeten. Volgens hem moet ik 'ben' gebruiken. Maar hee, iemand die 'geen eens' zegt kun je moeilijk serieus nemen als het op taal aankomt toch? ;-))

Ten slotte kan ik nog vertellen over de reden dat deze crumble zo supergezond is. Zoals ik eerder al schreef beweeg ik momenteel nog minder dan mijn katten, vanwege een scheur in mijn meniscus. Deze aandoening, ook wel voetbalknie genoemd, komt overigens zo weinig voor bij vrouwen dat ik in de wachtkamer vaak word opgehaald als zijnde 'meneer Kok?'. Anyway, na flink wat pijn, veel aanhouden en een heuleboel geregel is er een operatie gepland: 30 juni is de grote dag. Ik heb dus nog 3 weken om zo fit mogelijk te worden (wat best lastig is, want de meeste oefeningen die de fysio voorstelde blijken helaas geen optie) en ik probeer daarbij ook zo gezond mogelijk te eten. Alles om de verwachte revalidatietijd van 6 weken te verkorten.

Gelukkig hebben we een fijne hoge kruk in de keuken, die het koken-voor-gehandicapten wat makkelijker maakt. En ik had dus die vergeten rabarber die lag te verpieteren in de koelkast. Ik besloot om er iets gezonds lekkers mee te maken. Deze crumble bevat zoveel whole foods dat ie serieus bijna wholy is, ware het niet dat die grap veel te flauw is, en hij is ook nog gluten- en suikervrij. Eigenlijk kan iedereen hem dus wel eten! Zelfs mijn huisgenootje die het FODMAP dieet volgt. Alleen mijn zusje dan weer niet want tsja - die is dan weer allergisch voor aardbeien. Ach ja, volgens mij is rabarber toch te eng voor haar.

Oh, een laatste woord:  'stevia naar smaak' is omdat de puurheid van steviapoeder nogal kan verschillen. Ik gebruik zelf een soort kristalstevia dat vooral veel vulmiddel bevat, en neem daarvan 3 eetlepels door zowel de rabarber als door de kruimellaag. Maar met pure stevia moet je zeker minder nemen. En het ligt natuurlijk ook aan je eigen zoetvoorkeur.

Comeback Catalaanse Cauliflower Couscous

HALLO!

Ja, ik leef nog :-) Dat lijkt misschien erg vanzelfsprekend, maar het is eigenlijk een klein wonder. Trouwe twittervolgers weten natuurlijk waar ik het over heb: ik had een soort ongeluksmaand in maart waardoor ik een gekneusd oog en een gekneusde knie had. Dat laatste ging maar niet over (oog gelukkig wel!); ik zit al 2 maanden thuis, maar dat blijkt te komen door een scheur in mijn meniscus. Gelukkig is daar wat aan te doen, ik ben me nu mentaal aan het voorbereiden op de operatie (binnenkort meniscus-afscheidsfeestje!) en ik doe 1,5 uur per dag fysio oefeningen om te revalideren.

Nou lijkt het misschien best relaxed als je even wat rustiger aan moet doen, maar na 2 maanden komt het m'n neus uit. Van het bezige bijtje dat ik was ben ik verveelde vogel geworden, of saaie struisvogel if you wish. Want bijna alles wat ik graag deed, dat gaat niet als je niet lopen/staan. Werken bij DopHert: no way. Yoga: you wish. Koken: nope. Boodschappen doen: gaat niet als je in elke hand een kruk hebt. Een stuk fietsen: hahaha. Met iemand afspreken: alleen als diegene bij een bushalte van bus 28 woont. En dan denk je: je hebt krukken dus je kan weer lopen, maar dat valt zwaar tegen, want mijn handen en polsen gingen daarna ook stuk van de pijn. Kortom: ik ben professioneel neuspeuteraar geworden in de afgelopen weken, maar met een beetje geluk ben ik binnenkort van de klachten af.

Inmiddels gaat het wel iets beter en kan ik weer boodschappen doen bij de buurtwinkel hier om de hoek. Hoera! Ik keek er erg naar uit om weer zelf te kiezen wat ik wou eten, en koken is ook iets wat ik wel gemist heb. De laatste tijd heb ik een dieet uitgeprobeerd wat migraine zou moeten voorkomen. Dat velt me recent namelijk zo'n  4/5 dagen in de week, erg vermoeiend (maar op zich een extra stok achter de deur om je thuis te vervelen ;-)). Het was een streng dieet van de PCRM met als toegestaan voer voornamelijk rijst, groenten en gember. Niet toegestaan: koffie, thee, cola, alcohol, chocola, suiker, tarwe, MSG, gefermenteerde producten (tempeh, sojasaus, augurk), olijven, tomaten, ui, avocado, maïs, noten, pinda's, citrusfruit, banaan en appel.

Uiteraard werd ik daar erg gelukkig van (not) en bij gebrek aan werkzaamheid heb ik het inmiddels dan ook maar weer opgegeven en me overgegeven aan de medische wetenschap wat migraine betreft. Medicatie blijkt toch een stuk effectiever. Toch was het wel even een boost om gezonder te eten, en dat hou ik zeker nog even vol. Want je kunt je wel voorstellen hoe de kilo's als een zwaan-kleef-aan blijven plakken als je geen poot kunt verzetten.

Je kunt je bijna niet voorstellen hoe heerlijk het is om weer te koken :-) eindelijk weer eens bezig zijn met iets wat me blij maakt: experimenteren in de keuken! Zo happy, dat ik besloot om er een blogpost aan te wijden. Dus vandaar, na de lange radiostilte hier weer eens een recept. Het is bijna geheel migrainedieet-proof, in elk geval heel gezond. Een soort twist op de eerdere topper bloemkool tabbouleh, maar dan met een Spaans tintje. Of eigenlijk: Catalaans. Het is binnen 20 minuten klaar als je een keukenmachine hebt, maar je kunt bloemkool ook met de hand raspen (zo deed ik dat ook voor die tabbouleh, destijds had ik mijn keukenmachien nog niet). Ohja en, het is echt voor heul veul diëten geschikt: zelfs mijn zusje zou dit kunnen eten (maar waarschijnlijk zou ze dat niet willen, veel te gezond! ;-)). On a budget? Neem dan gewone couscous ipv bloemkool.

Low carb magnetron brownie

Hoi! Ik leef nog. En hoe! Na een intense week vol verhuisstress (oh nee toch niet!) en tentamens (hakken over de sloot, oei!) was het tijd voor een heerlijk soja latte momentje met wat lekkers erbij. "Maar wat voor lekkers?" vroeg ik mijzelf af. Ik eet namelijk sinds een week weer suikervrij en probeer ook zoveel mogelijk de koolhydraten te beperken. Voel me hier heel goed bij, beter dan ik in december deed bij mijn 101 mislukte crazy sexy cleanse pogingen. Maar wat voor lekkers maak je dan?

Uiteindelijk kwam ik op deze heuze magnetronbrownie. De credits voor dit recept gaan naar Martine, die mij elke keer blijft verbazen met haar creativiteit in de keuken. Ik heb het iets aangepast want ik had geen proteïnepoeder in huis, en wel boekweitmeel (ja, ik leef lichtelijk antroposofisch tegenwoordig). Lékker dat het was! En oh zo verantwoord, zonder suiker, gluten én low carb. Dit recept paste zowaar in 140 tekens:

2 el amandelmeel + boekweitmeel + cacao, 1 el lijnzaadmeel + olie + stevia, 0,5 tl bakpoeder, 80 mL sojamelk. 1 min magnetron -> brownie! :D
— Alynda (@plantkeuken) January 23, 2014

Maar voor een ieder die dat wat te kort door de bocht vindt, hier alles vol uit geschreven.

Je neemt

• 2 eetlepels amandelmeel
• 2 eetlepels (rauw) cacaopoeder
• 2 eetlepels boekweitmeel of (soja)proteïnepoeder
• 1 eetlepel lijnzaadmeel
• 1 eetlepel stevia (afhankelijk van de soort die je hebt! mijne is niet puur)
• 1 eetlepel vloeibare kokosolie
• 1/2 theelepel bakpoeder
• 75 milliliter sojamelk

Meng alles in een kommetje, klop alle klontjes eruit en zet 1 minuut in de magnetron. Zelfs als je magnetron niet draait (zoals die in ons semistudentenhuis!) werkt dit recept, woohoo!
Ja, dit was alles. Geniet ervan!

Volgens het oorspronkelijke recept moet je het beslag trouwens in twee schaaltjes doen en met zijn tweeën opeten. Deze stap heb ik echter zonder problemen overgeslagen.


Het volgende kan zo maar interessant zijn:
Voedingswaarde: 370 kcal, 11 g eiwit, 23 g koolhydraat, 26 g vet.
Met sojaproteïne ipv boekweitmeel: 370 kcal, 25 g eiwit, 5 g koolhydraat, 30 g vet.

Superhealthy kokos-kardemompudding

Als ik kokosmelk over heb vries ik het meestal in bakjes in, altijd handig als je weer eens curry wilt maken. Maar als alle kleine bakjes op miraculeuze wijze spontaan verdwenen zijn, dan moet je toch iets met je kokosmelk. Ik besloot om eens te experimenteren met chiazaad pudding. Het bleek supermakkelijk te zijn en vooral... het allerbelangrijkst... heel lekker!

Je vindt chiazaad bij de biologische winkel. Er worden heuze wereldwonderen aan toegeschreven, maar in principe is lijnzaad net zo gezond en veel vriendelijker voor je portemonnee. Daar kun je alleen niet zo lekkere pudding van maken, tenzij je echt dol bent op de smaak van lijnzaad.

Zoete aardappel-sinaassoep

In de winter vind ik weinig fijner dan 's avonds thuiskomen en opwarmen boven een dampende kom soep. Met dat idee in mijn achterhoofd besloot ik mijn vrije maandagochtend na het eerste Future Food Academy-weekend nuttig te gebruiken. Hoewel ik na dat intensieve, leerzame weekend nog best op tijd thuis was, zondagavond om 21:30, had ik op dat moment een schoonmaakkick i.p.v. een kookkick. Dus maandagochtend kon ik in een schoon huisje een en ander voorbereiden voor lunch & avondeten deze week, wel zo prettig aangezien ik verder vrij lange collegedagen maak en op maandag laat thuis kom van yoga.

Dus ik zette zondagavond nog gauw even een pond zwarte bonen in de week en haalde maandagochtend wat verse groente & fruit in de kanaalstraat. Heerlijk vind ik dat, om de week zo te kunnen beginnen als het lekker rustig is in de winkels en straten. Naast de zwarte bonen stond een pannetje rode quinoa te koken, dat is samen met wat rode snijbiet (bladgroente) en een limoen-komijndressing mijn lunchsalade deze week.

Maar de ontdekking van de dag was toch wel deze zoete aardappelsoep met sinaasappelsap & zwarte bonen. Een goed vullende maaltijdsoep, die ik wel durf voor te schotelen aan gasten!

Een tip: je vindt zoete aardappel (of bataat) in steeds meer supermarkten, op de markt, bij de Lidl, bij de bio winkel en bij toko's. Het prijsniveau kan behoorlijk variëren. 6 euro per kg is ongeveer de max die ik heb gezien, 1,50 per kg de bodemprijs (bij Lidl). Scheelt nogal op zo'n pan soep!

Kikkererwtenscramble

Misschien lijd je aan soja allergie (ik heb érg met je te doen) of word je gehinderd door tofu fobie (hier is wel therapie voor ;-)). Of wellicht heb je een andere reden waarom je liever geen scrambled tofu maakt. Hoewel ik me geen leven zonder scrambled tofu kan voorstellen is het soms gewoon leuk om verder te experimenteren. Zo kwam ik tot scrambled chickpeas (kikkererwten).

Al een hele tijd geleden ging ik ermee experimenteren, maar het kwam er niet van om er echt een recept voor te schrijven. Tot ik in de nieuwe Isa Does it zat te bladeren en erachter kwam dat daar zelfs een recept voor scrambled chickpeas in staat! Zo gek is het dus niet. Nou maak ik niet zo vaak brunch meer sinds ik de keuken deel met huisgenoten, maar gister had ik het rijk voor mij alleen en besloot ik mijn experiment voort te zetten.

Hoewel de structuur van scrambled tofu dichterbij het oorspronkelijke scrambled eggs komt, is dit recept ideaal voor als je liever wat anders wil dan tofu, of die toch niet zo van ei hield en liever wat meer bite wil. Oh, tenslotte nog een tip voor de tofuhaters: misschien is de avocado-omelet ook wat voor jou!

Mexicaanse scrambled tofu

Laatst werd ik op een vrije dag wakker met weinig verplichtingen, behalve het feit dat er een pak tofu in de koelkast lag wat dringend op moest. Wat is er dan makkelijker én lekkerder dan een tofu scramble?

Ik had ook nog Wilmersburger kaasrasp over van de kaasproeverij die we namens de VeganChallenge hadden georganiseerd. Dat leek me ook wel lekker door de tofu. Ik besloot om er een Mexicaans tintje aan te geven. Helaas had ik geen wraps in huis om er breakfast burrito's van te maken, one of my all time favourite breakfasts. Maar dat mocht de pret niet drukken, samen met de kaasrasp en wat knapperige sla & komkommer was het hoe dan ook een prima brunch!

Groene smoothie met... boerenkool!

Tot een week geleden had je van mij een pijnlijke, meewarige blik gekregen als je me vertelde dat je boerenkool door je smoothies doet. Ik bedoel, spinazie: ok, waterkers: daredevil, maar boerenkool? Dat is toch best stug en sterk van smaak?

Sterk van smaak valt reuze mee met boerenkool. Ja, als je het lang kookt en er alleen maar geprakte aardappels bij eet zul je een sterke boerenkoolsmaak ervaren. Maar maak er soep, pasta of tofu scramble en je zult versteld staan van de subtiele smaak van deze ware superfood. Nadat ik terug was uit London was het hoog tijd om weer even wat gezonder te eten om te voorkomen dat al die heerlijke taartjes nog een tijd zouden blijven plakken. Dus ik kocht een grote zak boerenkool, een flinke lading fruit en ging de uitdaging aan!

Het viel me alles mee, sterker nog, ik vond het best lekker! Boerenkool geeft je smoothie iets meer bite dan spinazie (in mijn blender althans), en combineert heerlijk met gember. Probeer deze winterse smoothie maar eens!

Roergebakken spruitjes met tofu en rijst

Ze liggen weer volop in de winkels: spruitjes! Je kunt ze zelfs vaak in een mooie aanbieding scoren waardoor het een ideale budgetgroente is. En niet zo maar één! Spruitjes (in het Engels Brussels Sprouts) bevatten meer vitamine C dan kiwi's, barsten van de vitamine K en zijn verder rijk aan foliumzuur, ijzer en mangaan. Veel mensen trekken bij de naam al meteen een gek gezicht, doordat ze het als kind niet lekker vonden of het gewoon nooit goed bereid hebben gegeten. Aan dat eerste is niet zoveel te doen (ik moest er ook niks van hebben, ik lustte helemaal geen groente als kind) maar die bereiding... aan de Hollands manier van 'kook alle groente helemaal dood tot je zeker weet dat er niks meer beweegt en zeker geen smaak of vitamine meer in zit', ja, daar valt wel iets aan te veranderen natuurlijk.

Het is alleen even een klusje om spruitjes schoon te maken, maar de kunst is om dat te zien als een moment om eindelijk eens te oefenen met mindfullness ;-) Of je gaat, zoals ik, gezellig met je moeder koken. Helpt natuurlijk alleen als zij dan de spruitjes schoonmaakt... Je kunt jezelf er makkelijk van af maken door diepvriesspruiten te kopen, maar die zijn lang niet zo lekker. De kleine spruitjes zijn trouwens veel lekkerder dan de grote (maar wel iets meer schoonmaakwerk ja).

Door zelf een blok tofu te marineren maak je dit recept helemaal budgetproof; het kost dan ongeveer 70 cent per portie. Je kunt het ook goedkoper maken door tofureepjes in te slaan als deze in de aanbieding zijn: er komen regelmatig '2e gratis'-aanbiedingen voorbij en ze zijn prima in te vriezen.

Voor 4 personen heb je nodig:

• 250 g zilvervliesrijst
• 1 kg spruitjes
• 3 eetlepels sesamolie
• 1 ui, fijngesneden
• 2 teentjes knoflook
• 1 stukje gember (2 bij 2 cm), geschild en geraspt (of fijngesneden)
• 2 pakjes gekruide tofureepjes
• 1 theelepel sambal oelek
• 4 eetlepels ketjap manis (of tamari voor gluten- en suikervrij)
• 50 gram sesamzaad

Bereid de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Maak de spruitjes schoon, was ze en stoom ze 5 minuten.

Verhit ondertussen de olie en de pan en fruit de ui 5 minuten. Pers de knoflook er boven uit en voeg de gember en tofureepjes toe. Bak zo'n 5 minuten.

Doe de spruitjes samen met de rijst erbij en voeg sambal en ketjap manis (of tamari) toe. Laat de smaken 1-2 minuten intrekken.

Bestrooi rijkelijk met sesamzaad en eet smakelijk!

Boerenkool polenta taart

Eerder schreef ik al over de geweldige spinazie polenta taart van slechts 50 cent per portie. Niet lang daarna zat ik met de handen in het haar omdat er van mij verwacht werd dat ik iets te eten zou meenemen voor bij een vergadering. Let wel, iedereen zou iets meenemen, dus ik hoefde niet met 3 gangen aan te komen.

Ik besloot om verder te experimenteren met dit geweldige recept en zo ontstond de boerenkoolversie. Spinazie is lekker en ideaal als je net zo sterk wilt worden als Popeye, maar de boerenkool is niet alleen goedkoper (wel 20 hele centen!), die bevat ook nog eens 2x zoveel calorieën. Oftewel meer eiwit enzo. Yay! Dus nu probeer ik al die leuke recepten met diepvriesspinazie, die ik voor de BudgetChallenge had bedacht, om te buigen naar diepvriesboerenkool recepten.

Omdat ik een pan kidneybonen aan het koken was kwam ik op het idee om er een Mexicaanse taart van te maken. Nou weet ik niet of ze vaak polenta eten in Mexico, maar daar kunnen ze maar beter snel mee beginnen: deze variant kost slechts 45 cent per portie. Dat is dan wel een portie die voor 1 persoon genoeg is als avondeten. Ik vond het niet zo nodig om een hele taart mee te nemen naar een vergadering waar toch meer eten aanwezig zou zijn, maarja, met een halve taart komen aankakken doe je ook niet hè? Gelukkig heb ik best wat bakvormen in huis. Enter 16cm springvormen. Ik verdeelde het polenta mengsel over 4 van deze schattige kleintjes en nam er 2 mee naar de vergadering. Die andere 2 heb ik zo in de vriezer gezet (ok met plastic erover), ideaal voor als ik een keer helemaal hersendood thuiskom van een lange studiedag. Alleen maar de oven aan en die springvorm erin knallen en BAM! lekker, gezond goedkoop avondeten. Mits je dat plastic er weer hebt afgehaald dan.

PS: ook voor deze polentataart haal je de boerenkool het beste een dag van te voren, of 's ochtends, uit de vriezer.

Romige witte bonenspread

Ik wou iets lekkers op mijn bagel en was witte bonen aan het koken op de ochtend dat ik ook bagels ging bakken. Idee! Van de witte bonen maakte ik een romige spread.

De kosten? 20 cent voor 1 bakje van deze spread. Yummy!

Sesamrepen

Op zoek naar goedkope, gezonde tussendoortjes keek ik eens rond bij collega-blogger Inge van de Bakparade. Ze heeft een scala aan bakrecepten, het was nog moeilijk kiezen wat ik nou zou uitproberen!

Uiteindelijk koos ik voor deze eenvoudige repen met sesamzaad. Dit omdat er geen dure ingrediënten in gaan en ze niet in de oven hoefden. Ohja, en omdat ik alles in huis had ;-) Ik paste het recept wel een beetje aan naar mijn voorkeuren. Zo vond ik agave te duur en suikerstroop zei me eigenlijk niet zoveel, dus ik besloot voor appelstroop te gaan. Sesam en appelstroop vind ik een hemelse combinatie! En het bleek ook nog eens goed te werken in dit recept.

De repen kosten 8 cent per stuk en zijn zo gezond doordat de sesam veel calcium en mineralen bevat. De kokos zorgt ervoor dat de reep goed vult (hallo gezonde vetten!) en de appelstroop levert ijzer. Nomnomnom, verantwoord smullen dus!

Minor detail: ze blijven niet goed heel als je ze de hele dag in je rugtas hebt zitten. Dit is dus vooral geschikt om thuis te eten. Je kunt ze zo uit de vriezer eten omdat de zaden niet echt bevriezen.

Pittige kidneybonenspread

Hiep hoi, ik heb weer wat nieuw ontdekt! Ik blijf maar leuke dingen ontdekken tijdens de BudgetChallenge. Ik wou namelijk wel weer eens wat anders op brood dan hummus en pindakaas - dingen vervelen mij gewoon snel - en ging experimenteren met kidneybonen. Bij kidneybonen denk ik al gauw aan de Mexicaanse keuken, aan komijn, knoflook, een beetje pit... Dit alles vind je terug in deze heerlijke dip. Dit recept kost in totaal 50 cent, ik maakte er 2 bakjes van 25 cent van. Volgende keer zou ik het recept denk ik verdubbelen, gewoon omdat het niet zo fijn is om steeds weer de keukenmachine af te moeten wassen ;-)

De tomatenpuree kwam uit zo'n miniblikje van 7 cent, je houdt dan nog 2 eetlepels puree over. Precies genoeg voor in de bonenburgers die ik ook maakte met de versgekookte kidneybonen.


Deze dip is niet alleen lekker op brood, maar ook om nacho's of groenten in te dippen, of om bij een Mexicaanse maaltijd te serveren.