Krachtvoer: roze rabarberhavermout

Dit jaar is er weinig wat mij weerhoudt van mijn havermoutcraving in de ochtend. Al is het 30 graden, heb eigenlijk alles in huis gehaald voor scrambled tofu/green smoothie/vul maar in, al heb ik een kater, al heb ik haast: ik heb nog steeds elke ochtend zin om havermout te maken. Het heeft vast iets te maken met alle vele soorten havermout die ik inmiddels heb ontdekt door de recepten voor de VeganChallenge te ontwikkelen - voor elke soort craving kun je wel yummy havermoutvariant bereiden!

Bij mijn moeder ontdekte ik laatst dat zij rabarber altijd kookt met kaneel. Dat was eigenlijk best een lekker toetje. Zo kwam ik op het idee om eens rabarberhavermout te maken, want kaneel en havermout zijn toch eigenlijk wel BFF. Nou ben ik mij ervan bewust dat mijn vorige post ook een rabarberrecept was, maar hee, die kilo rabarber moet toch op ;-) Bovendien is er no such thing as too much rhubarb, het is een supergezonde groente. Tenzij je er superveel suiker bij doet natuurlijk.

Deze havermout heb je in no time op tafel staan, en toch smaakt ie heel bijzonder. Voor extra brain food deed ik er nog wat walnoten door. Zo kun je een hele ochtend (en langer!) studeren op dit powerontbijt.

Je hebt nodig:

Rabarber-aardbeiencrumble

Voor dit recept heb ik zoveel leuke intro's te bedenken, dat ik alleen daar al een blogpost aan kan wijden. Zo kan ik uitgebreid vertellen over wat een ramp het was om de rabarber-aardbeientaart die ik voor de VeganChallenge ontwikkelde, te finetunen. Achterlijk veel varianten zijn in de prullenbak beland door vele toegewijde testers.

Een tweede optie is om te vertellen over hoe ik met een vriendin meereed om bij haar aardbeien-rabarbercrumble te maken, want ik had nog aardbeien en rabarber in de koelkast. Kwamen we er pas ver op de A2 achter dat we de rabarber bij mij hadden vergeten :')

(Nu kan ik ook nog uitweiden over het feit dat mijn vriend me altijd corrigeert als ik zeg dat ik iets héb vergeten. Volgens hem moet ik 'ben' gebruiken. Maar hee, iemand die 'geen eens' zegt kun je moeilijk serieus nemen als het op taal aankomt toch? ;-))

Ten slotte kan ik nog vertellen over de reden dat deze crumble zo supergezond is. Zoals ik eerder al schreef beweeg ik momenteel nog minder dan mijn katten, vanwege een scheur in mijn meniscus. Deze aandoening, ook wel voetbalknie genoemd, komt overigens zo weinig voor bij vrouwen dat ik in de wachtkamer vaak word opgehaald als zijnde 'meneer Kok?'. Anyway, na flink wat pijn, veel aanhouden en een heuleboel geregel is er een operatie gepland: 30 juni is de grote dag. Ik heb dus nog 3 weken om zo fit mogelijk te worden (wat best lastig is, want de meeste oefeningen die de fysio voorstelde blijken helaas geen optie) en ik probeer daarbij ook zo gezond mogelijk te eten. Alles om de verwachte revalidatietijd van 6 weken te verkorten.

Gelukkig hebben we een fijne hoge kruk in de keuken, die het koken-voor-gehandicapten wat makkelijker maakt. En ik had dus die vergeten rabarber die lag te verpieteren in de koelkast. Ik besloot om er iets gezonds lekkers mee te maken. Deze crumble bevat zoveel whole foods dat ie serieus bijna wholy is, ware het niet dat die grap veel te flauw is, en hij is ook nog gluten- en suikervrij. Eigenlijk kan iedereen hem dus wel eten! Zelfs mijn huisgenootje die het FODMAP dieet volgt. Alleen mijn zusje dan weer niet want tsja - die is dan weer allergisch voor aardbeien. Ach ja, volgens mij is rabarber toch te eng voor haar.

Oh, een laatste woord:  'stevia naar smaak' is omdat de puurheid van steviapoeder nogal kan verschillen. Ik gebruik zelf een soort kristalstevia dat vooral veel vulmiddel bevat, en neem daarvan 3 eetlepels door zowel de rabarber als door de kruimellaag. Maar met pure stevia moet je zeker minder nemen. En het ligt natuurlijk ook aan je eigen zoetvoorkeur.

Comeback Catalaanse Cauliflower Couscous

HALLO!

Ja, ik leef nog :-) Dat lijkt misschien erg vanzelfsprekend, maar het is eigenlijk een klein wonder. Trouwe twittervolgers weten natuurlijk waar ik het over heb: ik had een soort ongeluksmaand in maart waardoor ik een gekneusd oog en een gekneusde knie had. Dat laatste ging maar niet over (oog gelukkig wel!); ik zit al 2 maanden thuis, maar dat blijkt te komen door een scheur in mijn meniscus. Gelukkig is daar wat aan te doen, ik ben me nu mentaal aan het voorbereiden op de operatie (binnenkort meniscus-afscheidsfeestje!) en ik doe 1,5 uur per dag fysio oefeningen om te revalideren.

Nou lijkt het misschien best relaxed als je even wat rustiger aan moet doen, maar na 2 maanden komt het m'n neus uit. Van het bezige bijtje dat ik was ben ik verveelde vogel geworden, of saaie struisvogel if you wish. Want bijna alles wat ik graag deed, dat gaat niet als je niet lopen/staan. Werken bij DopHert: no way. Yoga: you wish. Koken: nope. Boodschappen doen: gaat niet als je in elke hand een kruk hebt. Een stuk fietsen: hahaha. Met iemand afspreken: alleen als diegene bij een bushalte van bus 28 woont. En dan denk je: je hebt krukken dus je kan weer lopen, maar dat valt zwaar tegen, want mijn handen en polsen gingen daarna ook stuk van de pijn. Kortom: ik ben professioneel neuspeuteraar geworden in de afgelopen weken, maar met een beetje geluk ben ik binnenkort van de klachten af.

Inmiddels gaat het wel iets beter en kan ik weer boodschappen doen bij de buurtwinkel hier om de hoek. Hoera! Ik keek er erg naar uit om weer zelf te kiezen wat ik wou eten, en koken is ook iets wat ik wel gemist heb. De laatste tijd heb ik een dieet uitgeprobeerd wat migraine zou moeten voorkomen. Dat velt me recent namelijk zo'n  4/5 dagen in de week, erg vermoeiend (maar op zich een extra stok achter de deur om je thuis te vervelen ;-)). Het was een streng dieet van de PCRM met als toegestaan voer voornamelijk rijst, groenten en gember. Niet toegestaan: koffie, thee, cola, alcohol, chocola, suiker, tarwe, MSG, gefermenteerde producten (tempeh, sojasaus, augurk), olijven, tomaten, ui, avocado, maïs, noten, pinda's, citrusfruit, banaan en appel.

Uiteraard werd ik daar erg gelukkig van (not) en bij gebrek aan werkzaamheid heb ik het inmiddels dan ook maar weer opgegeven en me overgegeven aan de medische wetenschap wat migraine betreft. Medicatie blijkt toch een stuk effectiever. Toch was het wel even een boost om gezonder te eten, en dat hou ik zeker nog even vol. Want je kunt je wel voorstellen hoe de kilo's als een zwaan-kleef-aan blijven plakken als je geen poot kunt verzetten.

Je kunt je bijna niet voorstellen hoe heerlijk het is om weer te koken :-) eindelijk weer eens bezig zijn met iets wat me blij maakt: experimenteren in de keuken! Zo happy, dat ik besloot om er een blogpost aan te wijden. Dus vandaar, na de lange radiostilte hier weer eens een recept. Het is bijna geheel migrainedieet-proof, in elk geval heel gezond. Een soort twist op de eerdere topper bloemkool tabbouleh, maar dan met een Spaans tintje. Of eigenlijk: Catalaans. Het is binnen 20 minuten klaar als je een keukenmachine hebt, maar je kunt bloemkool ook met de hand raspen (zo deed ik dat ook voor die tabbouleh, destijds had ik mijn keukenmachien nog niet). Ohja en, het is echt voor heul veul diëten geschikt: zelfs mijn zusje zou dit kunnen eten (maar waarschijnlijk zou ze dat niet willen, veel te gezond! ;-)). On a budget? Neem dan gewone couscous ipv bloemkool.