woensdag 11 juli 2018

Lees je mee?

Hoi! Wat leuk dat je nog steeds langskomt bij De Plantaardige Keuken :-) Kun je je nog voorstellen dat dit anno 2010 de allereerste en aller enige Nederlandstalige vegan blog was op het hele wereldwijde web? Gek idee is dat nu hè?

Hoewel ik het een paar jaar terug mooi geweest vond met bloggen, kruipt bloed toch waar het niet gaan kan, want ik heb een nieuwe blog! Hier schrijf ik over vegan ketogeen eten, wat ik sinds anderhalf jaar doe. Ketogeen = low carb, high fat, zodat je lijf in vetverbranding komt in plaats van in koolhydraatverbranding. Dit maakt niet alleen dat je veel meer energie hebt, maar ook dat je langer vol zit, meer uithoudingsvermogen hebt, en het is effectief bij het reduceren van diverse chronische ziekten, waaronder de mijne.


https://www.facebook.com/VeganKoolhydraatarm/

Veel mensen die ketogeen eten denken dat veganisten alleen maar op koolhydraten teren, en veel veganisten denken dat koolhydraatarm eten alleen is weggelegd voor mensen die op dieren kauwen. Beiden hebben het mis, en ik wil dan ook graag laten zien dat het anders kan! Dus eigenlijk heb ik anno 2018 weer een primeur op bloggebied ;-)

Je vindt mijn blog op https://vegankoolhydraatarm.blogspot.com/ en je kunt me natuurlijk ook volgen op Facebook. Ik hoop jullie daar te zien!

Liefs,
Alynda

woensdag 7 oktober 2015

To bee or not to bee?

Terwijl in Nederland de dagen korter en natter worden, is hier in Australië net de zomertijd ingegaan en probeer ik deze week te studeren terwijl het 35 graden is. Ja, je leest het goed: ik ben op uitwisseling aan de andere kant van de wereld! Het is één groot geweldig avontuur vol doldwaze belevenissen, trips en avonturen. Maar bovenal ben ik hier als uitwisselingsstudent, en heb ik de gelegenheid om supertoffe vakken te volgen aan de University of New South Wales in Sydney. Eén van de vakken die ik volg is Environmental Advocacy & Activism, waarin ik niet alleen leer om campagnes te analyseren maar natuurlijk ook om zelf succesvol campagne te voeren voor een mooiere wereld! Wat wil je nog meer? :-)

Mijn eerste opdracht voor dit vak was... een blogpost schrijven! Het mocht een onderwerp naar keuze zijn. Na enig wikken en wegen besloot ik uiteindelijk om te focussen op honing. Iets wat nogal eens misgaat bij mensen die niet bekend zijn met veganisme, is dat mensen vergeten dat honing geen plantaardig product is. Sowieso zijn bijen een actueel onderwerp als het op milieu aankomt gezien hun bedreigde status... alle reden om er eens dieper op in te gaan!


Het zou zonde zijn om het resultaat van mijn opdracht niet te delen op mijn eigen blog, dus bij deze kun je lezen waarom honing niet vegan is en of het milieu erbij gebaat is als mensen honing consumeren.



To bee or not to bee?
Alynda Kok, 27 August 2015

Imagine you’re having a cookout with your best friend, who recently turned vegan after seeing the documentary ‘Food Inc’. You know that vegans refrain from consuming any product of animal origin, so you’ve searched for appropriate recipes. You’ve ended up making bean burgers with a BBQ-honey sauce. While your friend devours the burgers, you notice that he isn’t actually having any of the sauce. When you ask him about this, he informs you that he no longer eats honey either. Wait – is honey an animal product? You’ve never thought about that. While you’re considering this, you wonder: aren’t bees threatened with extinction? And aren’t we dependent on bee pollination for our food production? So shouldn’t we breed as many bees as we can and consume honey as if our lives depend on it?

Veganism can be defined as ‘living on the products of the plant kingdom, excluding all animal-derived products’. This includes honey, which isn’t just a product that we gather from flowers: to produce honey, a bee swallows a drop of nectar from a flower, vomits, and repetitively chews on it before swallowing it again. During this process of regurgitating, which takes about 15 to 20 minutes for each single drop, the nectar is mixed with digestive enzymes which transform it into honey (Needham, n.d.).

Most people find it hard to empathize with animals that are very different from us, such as invertebrates, and thus hardly take into account the well-being of tiny, fuzzy creatures such as bees. Besides, bees are commonly known for their painful stings, which leads people to categorize them as ‘bad’ animals, according to the sociozoologic classification of animals (Clark, 2015). So what’s the harm if we just take some of the surplus honey that bees produce?
  
Although it is a wonder that these tiny animals make a product that is so palatable for humans, honey actually functions as winter food for bees. Like so, there is no surplus of honey; beekeepers have to replace the extracted honey with sugar water in order to keep the bees alive, but this doesn’t contain all the nutrients that bees need. Furthermore, honey is not simply collected. To prevent beekeepers from being stung during the process of honey extraction, they smoke out the hives, which calms the bees. In addition, beekeepers clip the wings of their bees to ensure that they don’t leave the designated hive, and in the process inspecting the hive and extracting honey bees are squashed and killed. As they have a large nervous system that is capable of transmitting pain signal, bees – like any other animal – do actually experience pain (Snodgrass, 1956).

It is obvious that, on the individual level, harvesting honey is a harmful process for the honeybee. But don’t we need these tiny creatures to pollinate the agricultural crops that we depend on for our food supply? As Schmiddt & Buchman (1992) described, the bees that produce honey are not the same bees used for commercial pollination; honeybees simply cannot feed themselves, produce surplus honey and engage in commercial pollination all at once. As a matter of fact, a reduction in honeybee populations would actually have a positive impact on the environment, since honeybees only pollinate around 20% of all wild plants. Furthermore, honeybees crowd out native bee species who are doing a better job at pollination than the honeybee (Roubik, 1996). Unfortunately, many organisations, such as the USDA, focus almost exclusively on promoting honeybees as pollinators. If we were to rely fully on honeybees for crop pollination, this would be problematic for other reasons, such as their vulnerability to the spread of diseases.

So what would be the best way to save bees from extinction? As it turns out, consuming honey doesn’t do the honeybee much good. As commonly used pesticides are considered a major threat to bees (Suryanarayanan & Kleinman, 2012), we should instead focus on diminishing the use of these toxins. Buy organic produce as often as possible, plant a blooming garden with a variety of plants and provide clean water for nearby bees to enjoy. This will not only aid the well-being of bees, but will also attract and support other vital pollinators.



References:
Clark, J.L. (2015). Uncharismatic Invasiveness. Environmental Humanities, 6, 29 – 52.
Needham, C. (n.d.). Bumble Barf Honey. Retrieved from http://www.sciencefictionmuseum.com/readingroom/fyi/fyi008.html at 21/08/2015
Roubik, D. (1996). The Conservation of Bees. In A. Matheson et al (eds). New York: Academic Press.
Suryanarayanan, S. & Kleinman, D.L. (2012). Be(e)coming experts: The controversy over insecticides in the honey bee collapse disorder. Social studies of science, 43(2), 215 – 240.
doi: 10.1177/0306312712466186
Schmidt, J. & Buchmann, S. (1992). Other Products of the Hive. The Hive and the honey bee. In J. Graham (ed). Hamilton, IL: Dadant.
Snodgrass, R. (1956). Anatomy of the Honey Bee. Ithaca, NY: Comstock Publishing Associates.
 

zaterdag 24 januari 2015

Hartige rode kooltaart

Rode kool is een wintergroente die ik graag koop, want het is supergoedkoop en de kleurrijke groente lijkt bovendien erg gezond. Eenmaal thuis beland lijdt de rode kool dan echter vaak een miezerig leventje, omdat ik eigenlijk toch niet zo goed weet wat ik ermee aan moet. Ik dwong mezelf nu om er wat mee te doen, en dat werd eigenlijk best een succes! Zo maakte ik deze regenboogsalade van Oh She Glows (maar dan zonder bleekselderij, uiteraard). Toen zat ik echter nog met een halve rode kool over. Dat heb ik ook maar gelijk door de keukenmachine gejast zodat het gebruiksklaar was als ik op een idee zou komen.

Dat idee kwam van een huisgenoot, die vertelde dat hij laatst hartige taart had gemaakt met rode kool. Dat leek me wel spannend (zijn versie was namelijk met flink wat dierlijke producten), maar ik had nog een blok tofu in de koelkast en hartige taartdeeg in de vriezer. Met die sneeuw buiten was daar het perfecte moment om te gaan experimenteren.

Et voila. Hier het prachtige, donkerpaarse resultaat. Deze flinke hartige taart is zeker genoeg voor 4 personen (waarschijnlijk wel meer) en is super eind-van-de-maand-proof: het hele gerecht kost namelijk maar 4 euro, dus ongeveer 1 euro pp. In plaats van een rode kool slachten kun je natuurlijk ook gewoon rode kool met appel uit de diepvries kopen. En als je het echt cheapskate wil doen, maak je de bodem zelf in plaats van met Koopmans. Maar hee, tijd is ook geld. ;-)



Je hebt nodig:
  • 100 gram ongebrande cashewnoten
  • 500 gram tofu
  • 1/4 cup (4 eetlepels) edelgist
  • 1 theelepel mosterdzaad
  • 1 theelepel uipoeder
  • 1/2 theelepel kala namak
  • 1/2 theelepel kurkuma
  • evt. eikruiden, peper

Zet de cashewnoten in de week en laat minimaal 2 uur staan, kan ook overnacht of overdag. Als je haast hebt zet je er kokend water op. Maal ze fijn in de keukenmachine. Knijp zoveel mogelijk vocht uit de tofu en pureer mee in de keukenmachine. Voeg een scheutje vocht toe (water of sojamelk) om het smeuiger te maken. Doe de overige ingredienten erdoor en pureer nog even.

  • 5 plakken hartige taartdeeg (Koopmans)
  • 2 eetlepels zonnebloemolie
  • 2 uien, fijngesneden
  • 1 teen knoflook
  • 1 appel, in blokjes
  • halve rode kool, geraspt (ik gok zo'n 500 g?)
  • 1/2 theelepel kruidnagel
  • 1/2 theelepel gemalen koriander
  • 1/2 theelepel piment
  • 1/4 theelepel kaneel
  • paar druppels stevia

Leg de taartdeegplakken uit elkaar zodat ze kunnen ontdooien en verwarm de oven voor op 200 graden. Vet een spring- of quichevorm in met 1 eetlepel olie. Verhit de andere eetlepel olie in een hapjespan en bak de ui op laag vuur een minuut of 10 door. Pers de knoflook er boven uit  en bak 1 minuut mee. Voeg alle overige ingredienten toe en laat een minuut of 10 smaak trekken.

Meng het tofumengsel en de rode kool goed door elkaar. Eventueel kun je er nog gebroken walnoten doorheen doen (als het niet eind van de maand is ;-)), dat combineert wel lekker. Bekleed de springvorm met de deegplakken en doe de vulling erin. Verspreid de vulling egaal over de vorm en bak een minuu of 30 af, totdat het deeg mooi bruin is en de vulling donkerpaars. Laat een minuut of 10 afkoelen alvorens je de taart aansnijdt (ja, life is hard).

Eet smakelijk!

vrijdag 12 december 2014

Seitan (s)toverij met zoete aardappelfriet

Vorig jaar nam ik deel aan de Future Food Academy, een traineeship dat werd georganiseerd door zowel Nederlandse als Belgische organisaties. De bijeenkomsten waren dan ook afwisselend in Amsterdam en Gent. Tijdens het eerste trainingsweekend op het kantoor van EVA in Gent kregen we een typisch Gents gerecht voorgeschoteld: seitan stoverij, een heerlijk verwarmend gerecht. In de oorspronkelijke versie gaat vast iets vlezigs, maar seitan is een prima basis voor dit recept. Nu precies een jaar later vond ik het wel eens tijd om over mijn replicatie van dit gerecht te posten! Je kunt hier ook gewone friet bij serveren; dat is niet half zo lekker maar scheelt wel een boel bereidingstijd.


dinsdag 9 december 2014

Vegan Verkoudheidssoep

Volgens taalpuristen moet deze soep eigenlijk anti-verkoudheidssoep heten, maar dat vond ik lang niet zo leuk klinken. Het klinkt sowieso een beetje als een contradictio in terminis, maar ook vegans worden weleens verkouden. Er zijn mensen die het dan aanraden om kippensoep te eten... die vergeten waarschijnlijk dat mijn idealen niet ziek zijn. Hoe dan ook, dat soep idee was hier wel welkom, maar vegan kippensoep lijkt me niet bijzonder voedzaam (hoewel best lekker, met die kip van de Vegetarische Slager).

In plaats daarvan is deze Griekse citroen-rijstsoep mijn favoriet geworden bij verkoudheid. Het is altijd lekker, of het nou zomer of winter is, en je kunt vrijwel alle ingrediënten altijd wel in huis hebben liggen. Die vega kipbouillon bestel ik trouwens via iherb, maar je kan het ook prima met groentebouillon maken. Ook voor deze soep deed ik inspiratie op in het boek Vegan Eats World van Terry. Staat ie bij jou al in de kast? :-)

PS: De schade: ongeveer 60 cent per kom. Hoera!



zaterdag 6 december 2014

Pittige pompoen-pindasoep

Het gaat daadwerkelijk goed met mijn goede voornemens! Zoals ik in vorige post schreef heb ik voor deze maand 3 doelen: zo budget mogelijk eten, 1x per yoga doen en 1x per week koken. Ik had blijkbaar alleen even het laatste zetje in de rug nodig, want alleen het formuleren van deze goede voornemens had al voldoende resultaat: afgelopen week heb ik al 4x gekookt en 2x yoga gedaan. Ik probeer ook zo budget mogelijk te eten, maar dit lukt niet helemaal doordat ik met keelontsteking kamp en er daardoor vrij veel geld gaat naar strepsils, keelpastilles en ijs. Maar dat compenseer ik gelukkig wel een beetje met de goedkope gezonde maaltijden die ik bereid.

(Voor de geïnteresseerden: ik maakte deze noedelsalade, Mexicaanse pompoensoep (maar dan met zoete aardappels) en mijn befaamde polentataart. De reden dat ik zo vaak kookte was dat een vriendin kwam eten en dat ik iets mee moest nemen naar een Sinterklaasfeestje - dat werd de ultieme low budget polenta taart!)

Ondanks al mijn gezonde acties zit ik dus mooi met keelontsteking opgescheept, wat niet gek is na al mijn geren en gevlieg de laatste tijd, maar wel ontzettend irritant en natuurlijk totaal niet uitkomt (does it ever?). Noodgedwongen zat ik thuis, tegen de pompoen aan te kijken die al een tijdje aan het wegkwijnen was op de koelkast. Tijd om daar eens wat aan te doen! Het vervelende van keelontsteking is alleen dat slikken een uitermate pijnlijke bezigheid is, en ik me het liefst beperk tot keelsnoepjes en ijs. Maarja, dat verzadigt niet echt, en is al helemaal niet voedzaam natuurlijk. Ik moest ineens denken aan de soep die ik wel eens bereidde toen ik nog bij de traiteur van EkoPlaza werkte. Nou is een pittige pompoen-pindasoep mij natuurlijk op het lijf geschreven - niet alleen vanwege mijn nickname Allitererende Alynda, maar natuurlijk ook vanwege de combi van pompoen en pinda: yum! Inspiratie voor dit recept haalde ik uit het geweldige kookboek 'Vegan Eats World' van Terry Hope Romero, one of my all-time favourites.

Het is een heerlijk winters recept en perfect voor bij een verkoudheid. Je kan er ook nog heel veel aan sleutelen: geen enkel ingrediënt is vereist. Het grote voordeel van soep! Mijn huisgenoot was aangenaam verrast toen hij uit de kou thuiskwam en kon opwarmen bij een kom dampende soep. Ik hoop jullie ook!


PS: Ik kon het niet laten om het uit te rekenen: een pan vol van deze pompoen-pindasoep kost je ongeveer 3,50 (gebaseerd op prijzen van de Turkse winkel in de Kanaalstraat), dus nog geen euro per portie. Verantwoord smullen!



Voor ongeveer 4 personen heb je nodig:

dinsdag 2 december 2014

Superyummy én super gezonde noedelsalade

1 januari vind ik zo'n afgezaagd moment om met goede voornemens te beginnen dat ik dacht: ik begin vast 1 december. Daarnaast zijn deze voornemens ook gewoon nu al heel hard nodig. Ik wil de komende maand:

1. Back to basic: zo budget mogelijk eten
2. 1x per week yoga doen
3. 1x per week koken

Die eerste is omdat ik moet sparen voor mijn uitwisseling in Australië. Met mijn huidige uitgavenpatroon gaat dat hem niet worden, dus so long farewell auf wiedersehen goodbye to alle lekkere soja lattes in hipstercafétjes, kant-en-klaar maaltijden en thuisbezorgd.nl. Dit leidt dus als vanzelf wel tot voornemen #3, ik moet gewoon goedkoper eten. En ook gezonder: voornemen 2 en 3 dienen om eind december zo fit mogelijk te zijn voor een krachttest bij de fysio. Als het resultaat goed genoeg is, mag ik namelijk stoppen met fysiotherapie :D Ergens zal ik mijn personal trainer wel missen, dus het is verleidelijk om de test te boycotten. Maar nog liever haal ik natuurlijk een beter resultaat dan bij de vorige krachtmeting.

1x per week koken dus. Het is iets wat er oprecht vaak niet meer van komt tegenwoordig, omdat mijn avonden meestal volzitten met dingen als toneelles, rijles, vergaderingen, sport en niet in het minst: college en keihard aan deadlines werken. In het weekend dan vaak potlucks en buiten de deur eten... you get the picture. Ik wil dit wel graag veranderen, want zelfgemaakt eten is zoveel lekkerder dan cup a soup of groente met hummus, en ook een stuk goedkoper & gezonder.

Dus toen ik gistermiddag helaas naar huis moest om migrainemedicatie op te gebruiken (het is weer zo ver, en het is zo lang geleden dat ik die medicatie niet meer standaard in m'n tas heb) besloot ik toen de migraine een beetje gezakt was om de tijd te gebruiken om weer eens te koken. Ik had heel erg zin in iets met broccoli, tahin en zeewier. Migraine cravings? Toevallig allemaal producten met veel magnesium ;-)

Ik besloot om een noedelsalade te maken, geïnspireerd door Salad Samurai van Terry. Het werd echt suuuperlekker en bleek onbewust heel veel producten van het magnesiumlijstje te bevatten. Win win! En een stuk beter dan de berg chocola waar ik eerst altijd naar cravede tijdens een migraine aanval.

Ohja, het klinkt heel ingewikkeld maar dat valt echt wel mee. Het komt neer op time management. En het is het het dubbel en dwars waard!


zondag 30 november 2014

Getest: Garden of Life eiwitshake (raw!)

Nog altijd train ik 2 maal per week bij de fysio ter revalidatie van mijn knie-operatie (van 30 juni). Dat duurt lang, maar dan heb je ook wat: waar een afspraak met de fysiotherapeut in het begin nog een kwestie van opnieuw leren lopen zonder krukken en simpele spieroefeningen was, squat ik nu zo 50 kilo de lucht in en zelfs met mijn geopereerde leg press ik nu zo 75 kg weg. En dat dan 4x15 keer :D Het voelt super goed om steeds weer het aantal kilo's op te hogen en te merken dat mijn lichaam steeds meer kan. Zonder de begeleiding van en de afspraken met de fysiotherapeut had ik zo'n trainingsschema al lang opgegeven, dus zo'n invaliderende operatie blijkt voor mij de ideale manier om in shape te komen ;-)

Twee dagen in de week begin ik de dag om 8:30 met deze twee uur durende kracht- en conditietraining. Het is dan ook niet gek dat ik op die dagen een stuk meer trek dan anders heb, zoals ik in eerdere posts al schreef. In mijn zoektocht naar een gezonde manier om dit op te lossen was ik nieuwsgierig naar eiwitshakes. Hoewel ik me nooit zorgen maak om eiwitinname (protein is everywhere) is het toch wel een beetje een standaard associatie met krachttraining. Dus ik ging op zoek naar een goede vegan eiwitshake om te experimenteren wat dit met mijn hongergevoel zou doen.

Omdat ik liever geen geïsoleerde soja eiwitten consumeer zocht ik naar alternatieven. Er zijn veel verschillende bronnen van plantaardig eiwitpoeder; ik deed bijvoorbeeld al regelmatig erwtenproteïne door m'n groene smoothies. Nu wou ik iets dat lekkerder smaakt en speciaal gemaakt was voor een shake. Na enig gegoogle en vooral ook het lezen van reviews op vegan blogs kwam ik op de raw choco proteinshake van Garden of Life. Ik bestelde een pot bij een webshop en kreeg er zelfs een awesome shakebeker bij:


vrijdag 7 november 2014

Supersnelle tabbouleh

Deze week had ik tentamens. Nou heb je dat als student natuurlijk wel vaker, maar deze week was echt max stressvol. Ik had namelijk een flinke leesachterstand dit blok - op zich niet eens gek als je 2 toetsen over in totaal 1200 bladzijden hebt. En het waren de 2 moeilijkste vakken óóit. Dat eindsprint-blokken gecombineerd met de supergave maar intensieve 4-daagse training Geweldloze Communicatie die Viva Las Vega's afgelopen weekend organiseerde maakte het een week van bijzonder korte nachten en absurd lange dagen, en daardoor had ik heul weinig energie.

En dat heeft wel z'n weerslag op m'n lijf kan ik zeggen. Ik was niet alleen supermoe, maar merkte aan mijn conditie ook dat mijn lijf niet blij met me was (lees: ik was al buiten adem van 1 trap oplopen :|). En zoiets als koken, daar was al helemaal geen tijd voor natuurlijk. Lang leve de kant-en-klare soep!

Op de avond tussen de 2 tentamens in besloten we om met een groepje samen te leren voor het laatste tentamen. Om een beeld te schetsen: we zijn tot half 3 doorgegaan en zaten toen nog maar op 5/6e van de oefeningen die we hadden willen maken. Het was ZOVEEL. Anyway, op zo'n avond wil je natuurlijk iets makkelijks eten, maar het moet wel voedzaam zijn - brainfood voor het tentamen. En dan was het ook nog eens zo dat dit voor sommigen van mijn studiegenoten de eerste keer was dat ze (bewust) vegan aten. Dus het moest vooral ook heul lekker zijn!

Ik koos ervoor om tabbouleh met geroosterde pompoen te maken. Dat klinkt al ingewikkelder dan het lijkt. Denk: couscoussalade (couscous is immers in no time klaar), en die pompoen mik je gewoon in z'n geheel in de oven terwijl je aan het studeren ben. Vooral als je niet in je eentje alles hoeft te snijden is dit gerecht in no time klaar. En het is supersmaakvol en gezond :-)

Al met al denk ik dat dit echt één van de beste tentamenmaaltijden is die ik tot nu toe heb ontdekt. Ohja, en het kostte ook maar 6 euro voor 5 ruime porties. Nice!




Voor 5 porties heb je nodig:

donderdag 30 oktober 2014

Een sportief dagmenu

Afgelopen maandag ontving ik het beste nieuws wat ik in de afgelopen maanden heb mogen ontvangen. Van m'n fysiotherapeut notabene - en mijn fysio is helaas niet iemand die vaak goed nieuws heeft, niet voor mij althans. Maar deze keer wel! Ik kreeg namelijk groen licht om weer te mogen yoga'en en hardlopen!! Eindelijk! (!!!!!!!!!) Ik kon mijn oren niet geloven toen hij dat zei, maar hij meende het echt en ik mocht gelijk op de loopband. Nu zal ik heel eerlijk toegeven dat, hoewel het mijn laatste te behalen doel is om weer 10 minuten te kunnen hardlopen, ik eigenlijk een notoire hardloperhater ben. Hardlopen doe ik eigenlijk vooral 's ochtends vroeg in de winter als ik de avond ervoor te close ben geweest met een zak kruidnoten. Verder ben ik er echt niet mindful genoeg voor en ga ik me al snel vervelen tijdens het lopen.

Nou, dat is totaal niet hoe ik me voelde gedurende het magische moment dat ik maandag op de loopband stond. Ik koos de loopband die voor de spiegel stond en was zo blij als een kind, niet alleen door het lopen zelf maar ook om mijn benen dat weer te zien doen! Woah, mijn lijf werkt weer zoals het kan, zoals het moet, zoals ik het wil :D kost 7 maanden revalideren maar dan heb je ook wat!

Dus ik stond dinsdagavond gelijk in de sportschool voor een yogales en liep gisteren opnieuw hard bij de fysio. Al 3x 2 hele minuten ;-) Meestal train ik vroeg in de ochtend, zodat ik daarna lekker kan douchen en m'n dag kan starten. Nu kon de fysio alleen tussen de middag, dus de training vormde een break in m'n dag (letterlijk, want ik had 's ochtends 4 uur college en heb erna nog 4 uur gestudeerd).

En nou komt de clue van het verhaal: ik had zooooveel trek na de training! Ik geef de schuld aan het hardlopen - hoewel het er natuurlijk ook mee te maken heeft dat ik elke keer met meer gewicht squat enzo. Maar echt, voor mijn gevoel heb ik hele bomen verslonden gisteren.




Mijn eetpatroon was als volgt:

maandag 1 september 2014

September Salad Challenge

Na een zeer intense zomer kan ik het wel gebruiken om weer wat gezonder te eten. Ik zal alle details besparen maar om een klein idee te geven: als je 6 weken lang niet kunt lopen, doet dat weinig goeds met je eetpatroon en je omvang. Hoewel mijn revalidatie zeer zeer zeer voorspoedig verloopt sinds ik weer mag lopen, is mijn omvang alleen nog maar gezelliger geworden nu ik afgelopen weekend vegan walhalla Berlijn bezocht met Melle.

Ik heb er daar helaas niet aan gedacht om overal foto's van te maken, maar heb er wel één van de beste bagel in de wereld:
de bbq tempeh zoete aardappel bagel van Goodies, de bistro in Veganz


Voor andere inspiratie verwijs ik graag door naar Vera's blogpost, zij heeft immers nog meer kunnen proberen in de hele week dat ze laatst in Berlijn was. Als ik 3 tips mag geven zeg ik: ga dineren bij Lucky Leek, brunchen bij Mio Matto en bagels eten bij Goodies. Oh en toch nog een tip: boek je hostel aan de Warschauerstrasse, dan zit je overal dichtbij. En een laatste tip: als je net als ik een tas vol eten meeneemt uit Berlijn omdat je alles zo lekker vindt, vergeet deze dan vooral niet mee te nemen uit de trein. Want als ie al bij de NS gebracht wordt door een eerlijke vinder (mijn tas helaas niet) dan mogen zij het eten niet bewaren en wordt dat direct weggegooid. Zonde!

Nou goed, ik ben dus veel eten verder en ben als gebruikelijk weer lekker geïnspireerd geraakt op vakantie. Voor de VeganMoFo heb ik me dit jaar niet opgegeven omdat ik de kans dat ik genoeg tijd had om de MoFo te volbrengen te laag inschatte. Toch ga ik toch een soort uitdaging aan deze september: de (zelfbedachte) salade challenge. Ik wil elke dag van de maand een salade eten. Dat mag meerdere keren hetzelfde zijn. Geïnspireerd door Oh She Glows (of eigenlijk door een vriendin die fan is van Oh She Glows, en me erover vertelde). 30 dagen lang elke dag iets gezonds eten: hoera! Het fijne van deze challenge is dat ie niet restrictief is, je mag er immers ook elke dag taart bij eten. Maar na het lezen van Roos Vonk's nieuwe boek 'Je bent wat je doet' ben ik ervan overtuigd dat louter het dagelijks consumeren van een gezonde salade al een prima zet in de goede richting geeft om mijn omvang wat minder gezellig te laten worden. En salades eten is natuurlijk helemaal geen straf met Salad Samurai bij de hand.

Andere inspiratie die ik heb opgedaan op vakantie:

** weer sporten! ik wil denk ik weer spinning gaan doen, hoewel dat ook inbegrepen zit bij de 2 x 1,5 uur die ik wekelijks bij de fysio doorbreng voor revalidatie. Overmorgen ga ik weer eens yoga proberen, buiten nog wel, in de Daktuin! Ik wil ook nog steeds een cursus rock 'n roll dans doen, maar dat is voorlopig helaas nog te belastend voor m'n knie**

** meer doen met couchsurfing! het is zo leuk om mensen van over de hele wereld te ontmoeten **

** nog een taal leren! na enig getwijfel is het Esperanto geworden. Mi volas lerni Esperanto. haha **

** nog zoveel mogelijk festivals te bezoeken komende weken! dat wordt een theaterfestival in Zwolle, uit feest in Utrecht, Appelpop in Tiel, en Oktoberfest in München :D **


En, last but not least, sinds kort heb ik de eer om de rol van teamcoördinator voor de VeganChallenge te vervullen. Dat wordt knallen voor weer een pracht editie in oktober! Heb jij iedereen in je omgeving al uitgedaagd om mee te doen? www.veganchallenge.nl

Kortom, het wordt weer een mooie septembermaand!

Dit was trouwens de salade waarmee ik m'n challenge begon, lekker makkelijk op het station gekocht:



En 's avonds at ik nog een groene salade met semi-zongedroogde tomaatjes (verdikkie die zijn zo lekker!) naast de vegan haggis die Melle voor me meenam uit Schotland - en ik kan je vertellen dat die haggis tegen al mijn verwachtingen in nog lekker was ook. Dus met 2 salades op 1 dag mag ik binnenkort misschien wel een dagje overslaan :p hihi. Morgen ontbijten met carrot cake salad, ik ben benieuwd!

Maar nu ga ik eerst een ijsje eten tegen de keelpijn. Tschüss!

dinsdag 5 augustus 2014

Getest: Cigköftem

Op mijn vorige blogpost zeiden sommige mensen dat limoenyofu niet meer nieuw was. Voor mij was ie dat wel, dus scheef ik erover. Ik waarschuw vast: Cigköftem is ook niet nieuw, maar voor mij wel, dus blogpostwaardig! ;-)

Sommigen kennen het dus misschien al lang en anderen weten net als ik niet hoe je dit in vredesnaam moet uitspreken, of wat je ermee kan. Well: je spreekt het ongeveer uit als 'tsie kuftem'. Cigköftem is een internationale keten die vega köfte verkoopt, een van oorsprong Turks gerecht met vlees. Maar in de cigköfte zit bulgur, walnoot, tomaat en heerlijke kruiden. De keten heeft inmiddels vestigingen in veel landen. In Nederland zitten ze in alle grote steden, waar voor het gemak Eindhoven, Breda, Tilburg en Zaandam dan ook onder vallen.

Je kunt via thuisbezorgd bestellen of eten afhalen. Normaal hou ik niet zo van eten bestellen omdat je zo weinig value for money krijgt. Maar als je 6 weken thuis zit en geen boodschappen kunt doen - krukken maken je nog erger invalide dan een knie operatie en sich - ontkom je er bijna niet aan om af en toe iemand te betalen om voor je te koken ;-) Hoewel er natuurlijk veel lieve vrienden en vriendinnen me regelmatig uit de brand helpen met heerlijke maaltijden, wou ik nu mijn lief eens trakteren op iets lekker makkelijks omdat hij al zo druk is en ook nog zoveel voor mij zorgt. So fast food it was!

Het was een hele tas vol!

donderdag 31 juli 2014

Getest: limoen-citroenyofu van Alpro

Hiep hoi, Alpro heeft een nieuwe smaak yofu geïntroduceerd! Super om te zien dat Alpro met steeds meer nieuwe producten op de markt komt. (Nog even en dan kun je hier ook gewoon amandel- en kokosyoghurt eten ;-))

Ik eet momenteel bijna elke ochtend yofu als ontbijt, omdat het zo lekker makkelijk is. Niet dat havermout nou zo moeilijk is, maar met krukken is vrijwel álles lastig! Ik was dan ook superblij toen mijn lief met deze nieuwe smaak thuiskwam. I loooove lime!



maandag 28 juli 2014

Getest: granenkoffie

Als ik het woord granenkoffie hoor, moest ik eigenlijk altijd giechelen. Ik kan weinig producten opnoemen die zo antroposofisch klinken. Des te ironischer is het dan ook dat ik het nu graag drink! Daar zit natuurlijk een verhaal achter.

Ik kwam voor het eerst met granenkoffie in aanraking bij Baklust (jeweetwel, die superlekkere veggie lunchroom in Den Haag). Het was mijn vaste lunchroom, zeker toen ik er nog om de hoek woonde bracht ik er een aanzienlijk deel van mijn salaris naartoe. Ik kende vrijwel alle gerechten op de kaart. Op een middag zat ik er met een vriendinnetje koffie/thee te leuten toen ons oog viel op de granenkoffie. OMG, het stond er echt op de kaart, terwijl Baklust helemaal geen geitenwollensokken imago heeft.



We besloten om het eens te proberen, immers wel zo makkelijk als je daar zelf geen hele pot voor hoeft te kopen, en bestelden een soja granenlatte (bekt niet zo lekker hè?). Dat viel dusdanig tegen, dat we het niet konden opdrinken. Het smaakte erg.. verbrand, wat niet heel gek is als je bedenkt dat granenkoffie bestaat uit gebrande granen. We vonden de koffie zo vies dat we er niet eens voor hoefden te betalen, dat was dan wel weer lief van Baklust.

Flashforward naar 2014. Zoals jullie vast wel weten hou ik van koffie, en koffie houdt van mij. Niet alleen is het dé manier om die soms absurd lange collegedagen te overleven, maar ik vind het ook gewoon oprecht ontzettend lekker. Er is weinig waar ik zo van kan genieten als 's ochtends een latte in de zon drinken, liefst met een kom havermout en de krant erbij. Er kleeft echter een groot nadeel aan koffie, en dan met name aan de cafeïne die erin zit. Hoe fijn en nuttig die boost kan zijn, zo killing kan het zijn als je dan een dag geen koffie drinkt. Ik heb het idee dat ik er gevoeliger voor ben dan anderen, dat kan ik natuurlijk niet zo goed beoordelen maar over het algemeen ben ik helaas verslavingsgevoelig aangelegd.

Met koffie komt het erop neer dat ik er iets te snel aan wen om 4 lattes per dag te drinken en als ik dat niet doe, of minder drink, ik snel hoofdpijn krijg. Nou is er sowieso weinig voor nodig om migraine te triggeren (zie m'n eerdere post over migraine), dus eigenlijk kan ik dit er niet bij hebben. En toch lukte het me niet om de koffie te laten staan (het was te nuttig in tentamentijd) en ik zie het ook niet zitten om een tweede koffiepot aan te schaffen om decafé koffie in te bewaren, wat sowieso lastig fair trade & bio te vinden is. Dus ik hield het vooralsnog bij gewone koffie.

Echter na m'n knie-operatie heb ik een paar dagen niks binnen kunnen houden. Toen ik weer gewoon trek had, was ik natuurlijk afgekickt van de cafeïne. En dat zonder hoofdpijn, dankzij alle pijnstillers voor m'n knie :D Een mooi moment om dat eens zo te houden, besloot ik. Hallo granenkoffie.


woensdag 23 juli 2014

Kookboekrecensie: Salad Samurai

Mijn moeder was laatst op vakantie in de Verenigde Staten en smste of ze nog een boek voor me kon meenemen. Nou, stuurde ik terug, het nieuwste boek van Terry Hope Romero leek me wel wat! Terry kennen we van haar debuutkookboek Veganomicon met Isa Chandra Moskowitz, natuurlijk ook van hun heerlijke bakboekjes (zoals Vegan Cupcakes Take Over The World) en zelf schreef ze al Viva Vegan en Vegan Eats World. Vooral die laatste vind ik echt geweldig. Ik stond niet per se te springen om een boek vol salades, maar hee, dit was Terry, en op het NVV forum werd er enthousiast over geschreven.

Vervolgens bleek het niet zo makkelijk te zijn om aan dat boek te komen, want de boekwinkel had het niet op voorraad. Het moest besteld worden, zou er binnen 1 week zijn maarrrr, precies na een week zou mijn moeder alweer naar Nederland terugkomen én het was 4th of July in die week. Het verlossende mailtje van de boekhandel kwam maar niet, wat ertoe leidde dat ze onderweg naar het vliegveld voor de terugreis nog helemaal hebben omgereden naar de boekwinkel om te kijken of ie er toevallig toch niet was. Bleek dat ie er gewoon lag, maar ze hadden blijkbaar nogal moeite met een mail sturen naar een adres wat op .nl eindigt. Zucht... nou goed, eind goed al goed, 2 dagen later stond m'n moeder bij me op de stoep met dit kookboek!


Het was een echte verrassing, want al die tijd had ze mij niet meer laten horen of het gelukt was. Het is een supermooi boek met fijne lay-out. De recepten zijn verdeeld over de 4 seizoenen, ook heel fijn! De meeste salades staan in het zomerseizoen, maar ook in de winter kun je natuurlijk heerlijke stevige salades maken. Denk overigens niet dat je met dit boek 100 manieren aangereikt krijgt om tomaten met ijsbergsla en vinaigrette te mengen. Nee, dit zijn echt hongerstillende maaltijdsalades!

In totaal zijn er 55 salade recepten plus een heleboel dressings en toppings, waarbij je kunt denken aan gemarineerde tofu, hennep parmesan of gecoate noten. Tenslotte staan achterin nog enkele ontbijtrecepten. Het fijne aan dit boek is dat het allemaal heel gezonde ingrediënten gebruikt. Nou denk je misschien: ja, goh, het is dan ook een saladeboek. Maar het is wel een Amerikaans saladeboek ;-) en daar verdwijnt toch nogal eens wat suiker in dressings, of brood in je salades.. dat is dus niet het geval met dit boek. De meeste recepten zijn ook nog eens glutenvrij en de ingrediënten zijn over het algemeen niet moeilijk te vinden. Hurray!

Zodra ik het boek had doorgebladerd mailde ik vriendin Maria die de dag erna zou komen eten, of het haar wat leek om hier iets uit te maken. Zij was er ook heel enthousiast over en koos de Fiery Fruit & Quinoa Salad uit om mee te beginnen.

Foto vanaf de bank :)

zondag 20 juli 2014

Do it yourself: ijsthee

Met deze tropische temperaturen maak ik altijd graag ijsthee. Natuurlijk kun je ijsthee of frisdrank ook in de winkel kopen, maar niet alleen is zelfgemaakte ijsthee veel lekkerder, er zit ook niet zoveel troep (lees: suiker of kunstmatige zoetstoffen) in. En het goede nieuws is: het is superduper easy! Zo makkelijk dat ik hem zelfs nu kon maken.. nou, dan kan iedereen het toch? :-)




Zet een liter sterke thee, bijvoorbeeld van een mix waar munt en/of citroen in zit. Bij de biowinkel of de Tuinen vind je lekkere mixen. Ik had nog een heerlijke muntthee uit Slovenië van m'n reis vorig jaar. Giet de thee in een kan waarin het kan afkoelen en laat een tijdje op het aanrecht/bureau/ergens afkoelen, voordat het de koelkast in gaat (als je een liter kokend water in de koelkast zet is dat nogal een duur grapje namelijk).

Je kunt er nu alvast zoetmiddel in doen, een beetje is wel lekker, maar het is even zoeken hoeveel je precies wilt. Zelf gebruikte ik stevia klontjes - yep als in suikerklontjes van stevia - en daarvan zijn er ongeveer 3 nodig.

Als de ijsthee lauwwarm is geworden (na een uur of 2) pers je er een citroen of limoen boven uit en zet je hem in de koelkast om lekker koud te worden.

Serveer met ijsklontjes en smullen maar!

vrijdag 18 juli 2014

Vegan Month of Food 2014

*trompetgeroffel*

R
O
D
E

L
O
P
E
R

enz....

De Vegan MoFo komt er weer aan!! Hoewel het plan was om de VeganMoFo elk jaar een maand naar voren te halen, begreep ik dat dat organisatorisch niet ging lukken en daarom is er besloten om het dit jaar weer in september te organiseren.


Of ik ga meedoen weet ik nog niet zeker. Hoewel je als vegan blogger eigenlijk niet niet kan meedoen, is september altijd superhectisch met het opnieuw beginnen van het collegejaar enzo. On the other hand kan ik tegen die tijd als het goed is weer vrolijk rondstappen en bloggen over de wijde wereld.

Maar als ik dan mee doe, kom ik op het volgende punt... met welk thema?

Wat mij eigenlijk wel tof lijkt is om een kookboekenchallenge ervan te maken. Ik heb namelijk way too many cookbooks, zo erg dat er voor elk nieuw kookboek dat erin komt, een andere weg moet omdat het anders niet meer past in de kast. En toch kook ik er veel te weinig uit! Terwijl het juist zo kookskill-verruimend is. Er kleeft alleen één ontzettend groot nadeel aan zo een challenge, en dat is toch wel dat je dan vooral in foto's moet bloggen ipv in recepten. En jullie weten wat voor grondige hekel ik heb aan fotografie... dus dat wordt lastig.

Lize (vriendin & voedselfotografe voor de VeganChallenge) zag het wel al helemaal zitten, die had bedacht dat ik dan gewoon een maand lang bij haar eten kom koken. Zet zij het wel op de foto. Helaas woont ze daar toch net iets te ver voor.

Ik ben er dus nog niet over uit wat het wordt, en ga nog even flink het internet afspeuren voor inspiratie en andere dingen die me toch sterk doen overwegen om weer mee te MoFo'en dit jaar. Op de website van Vegan MoFo vind je een schat aan inspiratie, en er is zelfs een heel board voor op het forum van de Post Punk Kitchen.

Je kunt je tot 27 augustus aanmelden via dit formulier. Blog jij dit jaar mee?

donderdag 17 juli 2014

Getest: Beluga ijsjes

Inmiddels zijn er 2,5 week voorbij van de 6 weken die ik met krukken moet 'lopen' (lees: thuis zitten) na m'n knie operatie. Elke dag gaat het een klein beetje beter en af en toe bel ik trots mijn moeder of vriend omdat ik weer een nieuwe mijlpaal heb bereikt - denk aan: 'omg, heb vanochtend weer even op een stoel gezeten!' of ik stuur een foto door van hoe ver ik mijn knie nu kan buigen, waarbij je je moet voorstellen dat elke graad buiging erbij gelijkstaat aan een klein feestje. Het gaat langzaam, maar het gaat tenminste vooruit!

Wat ik echter wel vind tegenvallen, en dat zeg ik niet om te zuurpruimen, maar dat is het weer. Natuurlijk gun ik iedereen een geweldige zomer, maar van mij had het nu wel iets koeler gemogen. Mijn kamer zit aan de zonkant en daar wordt het nu eenmaal snel heul erg warm. Niet zo prettig als je geen verkoeling kunt opzoeken. Gelukkig kan ik nu een klein stukje naar buiten, man, wat is het lekker om af en toe weer eens in de buitenwereld te komen ;-) Zo hebben we gisteravond buiten aan het water gegeten. Ondanks enig ongemak (want m'n bed geeft nou eenmaal de zachtste ondersteuning voor m'n knie) was het toch echt even genieten!

We aten goedgevulde Fry's hamburgers op Turks brood en daarbij een salade naar recept uit mijn nieuwe geliefde kookboek Salad Samurai, waarover ik later nog zal vertellen. Melle was zo lief om onderweg naar mij boodschappen mee te nemen en had daarbij Beluga ijsjes meegenomen. Kennen jullie die al?

Ik geloof dat ze inmiddels al zo'n 2 jaar in het schap bij Albert Heijn liggen, maar ik weet het niet helemaal zeker. Het zijn kokosijsje en ze komen in 2 smaken: chocola en tropical fruit. Ik leg de schuld bij mijn geslacht dat ik vooralsnog alleen nog maar de chocoladeversie had gekocht. Melle nam de tropical fruit mee. En toen dacht ik: heeee, hier moet ik eigenlijk eens over bloggen!

Zo vind je ze in de Albert Heijn (helaas niet bij andere winkels):



De choco coco ijsjes zijn per verpakt 6 à € 2,29, de tropical ijsjes zijn per 5 verpakt à 2,79. Alleen al voor de naam zou ik ze kopen, ik ben dol op beluga linzen en natuurlijk op de muziek van Club des Belugas. De Beluga van deze ijsjes is een restaurant in Maastricht.

De tropical ijsjes hebben een basis van kokos-banaanijs, met 3 vruchtensmaken er omheen (appel, ananas & passievrucht). Een ware smaakexplosie in je mond dus! Oja, deze verkoelende heerlijkheid is bovendien glutenvrij. Ze lijken een beetje op een twister:


Kun je gelijk uitproberen of het beter gaat dan vroeger! :D



Hoewel ik ze (nog) niet naast elkaar heb geproefd, kan ik geloof ik niet zeggen of één van de twee ijsjes mijn voorkeur verdient. Chocola is natuurlijk áltijd goed, maar die met tropische vruchten was eigenlijk wel heel erg verfrissend! Misschien is die het fijnst als het echt 30 graden is. Of misschien moet ik dit weekend iemand vragen om ze beide te kopen en kunnen we een smaakcontest doen. Ijsjes for the win!

Wat is jouw lievelingsijs deze zomer?